m ) o ç 
rendarum numerus fueric par ut 2 », erit radicum 
numerus 4«*, cujus Phaenomeni caüsfam in faflore 
irrationali Cofx latere credo, licet illam aliunde 
derivandam putet d’Alembertus ( Conf. pag. 286. 
n. 6. 7). Omnis enim Cofinus refpondet tam arcui 
affirmativo quam negativo, adecque datis Radicibus 
Pofitivis, eaedem Negatae in aequatione inventa lo- 
cum habebunt, & vice verfa; unde numerus Radi- 
cum duplicabitur, ut ex formula fin a 2 = (fin «xj* 
ftatim colligitur, quia haec radices exhibet tam 
aequationis fin a — fin «x, quam hujus fin nx = — 
fin a = fin »). 
§. 8 . ' 
In aequatione fin nx = fin a , ubi finx efi: 
radix quaerenda , methodus radices , vel valores 
quantitatis fin x inveniendi , omnium fimplicis- 
fima efi: , quod fin x ~ fin (— a), fed quoniam fin»x 
n 
= fin a efi: aequatio gradus », vel 2«, prout n fu- 
e it impar vel par, oportebit etiam numerum ra- 
dicum ipfi » vel in aequare , quod fic demonftra- 
tur: Ponatur Circulus ADBId (Tab. 1. Fig. 10), 
ejusque radius AC ~ 1, femiperipheria ADB=.p y 
Arcus AD = 2 a, fitque AE ~ — AD, — p = EF — 
n n 
FG = GH = HI — & c. IE\ ducantur Chordæ AD, 
AE, AF, AG , &c. Ai , erunt Chordae AD = 2 fin a 
i p — }— æ 
= 2 fin nx , = 2 fin — c , AF = 2fin . 
» » 
y4G = 
- 2 P + « B . r « — I . p 4- a 
îfin , &c. AI=iim . Deinde as- 
n n 
fumatur tantisper a < p , nam de cafu a > p , in- 
voL. v. U fra 
