æ 
C SE 
i6i 
fin 
2f -f* a 
m — 1.2 p -h a 
fin , exhibet radi* 
m m 
ces impares, unde fi m fuerit numerus impar, ab 
ultima radicum in ferie continuata tranfitus con- 
flabit ad radices locorum parium : in cafu vero m 
pari, radices locorum parium nullatenus exhiberi 
posfunt, nifi eadem methodo jungantur radices im- 
pares aequationis finp-a = fin quas inverfas 
esfe aequationis fin a =. fin mx fupra evici. Hanc 
itaque minus commodam exiftimo, utpote quae lo- 
cum praebuit objeftioni d’Alemberti, quod radi- 
ces ex calculo prodeant omnes affirmativae a 
a ?m -f- i • P ~h a 
fin — usque ad fin quando m efi: im- 
m m 
0 . r . r a a r ““ 1 • P + a 
par, & in cafu m pan a— fin — ad fin — , 
m m 
cum fecundum §. 8, & citatum ab Illo Hospita- 
lium , radices pofitivae cum negativis alternare de- 
beant: per exclufionem namque radicum, quæ lo- 
ca paria occupant, tollitur alternatio fignorum in- 
ter radices, & a vero is aberraret, qui contende- 
a 2p -+• a 
ret ullam radicum , fin - , fin usque ad 
m m 
/'m — 1.20 — a\ 
fini J, pofito a </>, esfe negativam. 
\ 2 y 
In divifione autem arcuum, radicis affirmationem vel 
negationem dijudicare oportet, ex finu arcus inte- 
gri, non vero ex finu partis quam exhibet, ex. gr. 
a 
fi fuerit fin a affirmativus, erit fin — etiam pofiti- 
VOL. V. 
X 
vus, 
