1 66 
&b ) Q ( 35 
inverfum, conjunximus, ut, quidquid hujus argu- 
menti esfet, id uno in loco omne haberetur. Com- 
pendium maxime calculi in Aftronomicis confedta- 
mur, quod confecuti fimus nec ne, tuum effo, 
B. L. judicium. 
§. 2. 
Sint jam A 7 TL (Tab. IV. Fig. i) Telluris orbita, 
S' Sol, T Terra, C Cometa vel Planeta in orbita fua 
RCQ,LN linea nodorum. Demittatur ex C normalis 
ad planum Eclipticae CE, atque fimiliter ex E ducan- 
tur EI & EP , illa lineæ nodorum, hæc radio Terrae 
ve&ori ST ad angulos rectos. Jungantur infuper 
redtis pundta T & E; E & S; T & C; C & S; 
C & I; atque IE ad occurfum O cum ST produ- 
catur. His fadlis, repræfentantur in figura quan- 
titates, quæ fequuntur: i. elongatio Cometae a So- 
le, e Terra vifi, feu angulus STE, quem brevita- 
tis gratia = e ponimus , differentiaeque longitudi- 
num Cometæ Solisque Geocentricarum fcimus es- 
fe aequalem; 2. latitudo Cometae Geocentrica five 
angulus CTE — l\ 3. diffantia angularis Terrae a 
nodo, h. e. angulus ad Solem A ST = s> vel longi- 
tudinum Terrae ac nodi Heliocentricarum differen- 
tia; 4. inclinatio orbitæ feu angulus CIE = i ; 5. 
anomalia vera Cometæ in plano fuo computata a 
nodo, five angulus CSI—a, qui alias, quoties de 
nodo adfcendente Termo eff, argumentum latitudi- 
nis vocari folet, atq ,e differentia longitudinum Co- 
metæ & nodi Heliocentricarum, in plano orbitæ 
fumtarum , continetur; 6. diffantia Cometæ angu- 
laris a nodo in plano Eclipticae, five angulus ES 7 =y, 
qui differentiam longitudinum Heliocentricarum Co- 
metæ & nodi conftituit; 7. angulus commutationis 
EST — t u; 8- parallaxis orbis annui e Cometæ loco 
redu- 
