c& ) o C 35 
quidem judice probabile eft. Huic fententiæ robur 
vel exinde accedit, quod ejusmodi ligamina, mar- 
gines Solis & Veneris conjungentia, vix nifi verfan- 
te Sole prope horizontem obfervata fint. Quin po- 
tius, in exitu Planetae 1761 , Upfaliæ, Sole fatis alto, 
reliquisque Athmofphæræ circumftantiis optimis, 
tantum abfuerit, ut in conta&u interiori margo So- 
lis per quoddam ligamen, vel quafi incifuram, nigri 
coloris Veneri occurrerit, ut, contra, Planeta mar- 
ginem Solis in tuberculum vel eminentiam lucidam 
ante fe propellere vifus fit t quod magis incremen- 
tum quoddam diametri Solaris, quam ullam illius 
diminutionem innuere videtur. Id faltem certe af- 
firmare posfum, me anno 1786 in contaftu interio- 
ri Mercurii, fafciæ cujusdam nigræ, margines Pia- 
neræ & Solis ante verum contaftum conjungentis, 
ne minimum quidem veftigium deprehendisfe, fed 
Mercurium Solem in punfto quam proxime geo- 
metrico contigisfe, interponente fe, inter utriusquc 
margines, guttula minutisfima nigra, quae certe fe- 
cundi femisfem vix æquare potuit, ne dicam tria 
minuta fecunda fuperare , ut in hypothefi aufti dia- 
metri apparentis per plus quam 6" ob irradiatio- 
nem Luminis. His inductum rationibus, non dif- 
fiteor, me, in limine calculorum meorum, aliquan- 
tulum dubitasfe, annon reftius diameter Solis asfu- 
meretur, qualem tabuîæ eum exhibent, quam cum 
fupra difta irradiatione. Cui fufpicioni id fuffra- 
gari putabam , quod prima mea tentamina fenfibi- 
lem non poftulare diminutionem videbantur. (Vi- 
de infra §. 14). Deinde vero mentem fere mutavi, 
omnes obfervaciones absque quadam diminutione 
in illo radio Solis, quem exhibent Tabulae, (vel for- 
F f 2 te 
t ) Kongl. Svenflta Vet, Acad. Handl. 1761. p. 150, 
