&b ) o ( gg 
440 
rum æquinoflialium = 43 % 391 & Locus ejus ad 
initium hujus anni 1792 = i s 15 0 50' 59% 4. Per 
corregionem novisfirnam Tabularum Mercurii , 
quam Gel. de la Lande Ephemeridibus Aftrono- 
micis (Connoisfance des Teins pour 1789) inferuit, 
Locus Nodi ad eandem Epocham exhihetur — i' 15* 
51' T' & motus Nodorum = 43% 3, quo major 
confenfus vix cogitari potefl. 
§• 10. 
Nihil ad confirmanda Elementa inventa jam 
fuperesfe videtur, quam eorum cum obfervationi- 
bus collatio. Siftuntur itaque infra Latitudines Mer- 
curii ad tempora obfervationum per hæc Elemen- 
ta fupputatæ, una cum earum a Latitudinibus ob- 
fervatis declinatione. Quocirca notandum, quod 
errores in Latitudinibus Geocentricis, praeter an- 
num 1786, fint plus quam duplo minores, quo- 
niam Mercurius reliquis annis fuerit plus quam 
duplo remotior a Tellure quam a Sole. Obferva- 
tio quoque a D. De Lambre anno 1789 perafta, 
ex Literis D. De la Lande in Ephemeridibus Be- 
rolinenfibus ( Aflron . Jahrbuch) pro anno 1793 
p. 126, fubjungitur. Ibi asferitur , fuisfe Longi- 
tudinem Mercurii T 13*40' 46", Latitudinem He- 
liocentricam =0* 15' 54% quam tamen aberratione 
esfe affe&am ex fupra diffcis Literis judicari pot- 
eft*, & quum hujus effe&us heliocentricus fit = io 7/ ,3, 
Latitudo Heliocentrica correfla erit o° 15' 44% 7 
Auflralis, (non Borealis, ut per errorem typogra- 
phicum loco citato perperam asferitur). Hæc ta- 
men Latitudo (altem dedufta efi: a menfura diftan- 
t\x minimæ centrorum, in (itu Solis valde humili, 
in quo praeter alias causfas, ipfa refra&ionis incer- 
ta 
i 
