æ ) o c se 
248 
Solis quam Mercurii, ac antea, fequences deduxi 
Inclinationes orbitæ Mercurii, videlicet 
Ex Obf. I. 
7' 
/ 
i 
// 
30 
II. 
6 
59 
33 
III. 
6 
59 
4 
IV. 
7 
0 
15 
V. 
7 
0 
7 
VI. 
7 
0 
3 t 
Medium 
7 
0 
5 
Licet vero exinde inclinationem orbitæ Mercurii 
ad 7 0 quam proxime accedere videretur, diffiten- 
dum tamen non eft, rem fua non carcere ambigui- 
tate; Ut enim præteream conclufiones maxime de- 
pendere a rite asfignatis diftantiis Solis 8 z Mercu- 
rii, quae heic e Tabulis asfumuntur, id quoque no- 
tandum cenfeo, quod, quoniam obfervationes faftse 
fint in digresfione maxima, angulus ad Planetam, 
five fie diÖa Paraliaxis annua, plerumque a 90 0 pa- 
rum diferepet, unde error quidam in Elongatione 
obfervata, quæ in Mercurio 28° vix unquam æquat, 
multo majorem in Parallaxin annuam & proinde 
in Commutationem inducit, fiquidem finus horum 
angulorum funt in ratione laterum oppofitorum fi- 
ve diftantiarum Solis a Mercurio & a Tellure. 
Huic tribuendum quoque eft, quod minudsfimus 
error in obfervatione, vel ejus redu&ione, multo 
majorem conjiciat in Inclinationem. Id, quod duobus 
Exemplis dilucidare conabor. Omnium primo ob- 
fervationem primam a D. Gentil peratbam fub 
jncudem revocemus. Scilicet. 
Obfervata fuit Altitudo Mercurii = 24 0 37' 20" 
Error Inftrumenti = — 4 30 
Refractio ~ — 2 6 
Paraliaxis -4- 3 
Altitudo vera 24 30 52 
Alt. 
