) o c 
27* 
A orvegia fhnul fumti ducentos non efficiunt Ac- 
cedit quod h’nguæ ejus reliquias fervant, qua ufi 
funt majores noliri ante See. XIII:tium: quod -ex- 
peditiones transmarinas , & varia tam incunabula 
Chriftianifmi in his oris feptentrionalibus, quam an- 
tiquas incolarum confvetndines, illuflrantia comme- 
morant, quorum nec vola nec vefligium in aliis 
noftratium monumentis exilant ; & quod vel mini- 
mum lucis incrementum nobis gratum esfe debet 
in caligine illa , qua vetuftæ res Patriæ obteguntur. 
Qui ob has rationes Litteraturam Runicam. di- 
gnam , quum fibi perfpe£lam reddant, habere di- 
gnantur, id non multum vel temporis vel laboris 
exigere, fperaverint. Novimus enim feculo, quo 
vivimus, proxime fuperiori non aliam Antiquita- 
tum Septentrionalium materiam Auguftisfimorum 
Sveciæ Regum gratia magis probatam, fummæque 
eruditionis virorum indutiria adeo excultam fuisfe; 
& quod humani pasfi erant magna hæc lumina, 
Runarum primordia nimis alte petendo, exiflimari 
poterit, fubfequencium Runographorum curis non 
obfervatum modo, verum etiam aliud quid re&ius 
propofitum, certisque fundamentis flabilitum , quo 
difeentium curiofitas acquiefcere posfit. Quin omnia 
Svio-Gothise Monumenta Runica adeurate & ele- 
ganter delineata, folideque explicata fint, nemo du- 
bitaverit; & unius cujusque in his collocatum la- 
borem ex Hifloria Litteraria patere , quivis per- 
fuafus erit; fed 
Fallitur augurio /pes bona /cepe fuo. 
Plurimum in his omnibus vel defe&us vel do- 
ftisfimos inter viros disfidii obfervatur. Et primum 
quod ad Originem Runarum adtinet, putarunt fra- 
Mm2 tres 
