28* 
SB } o ( a 
graphiam completurum. Sin minus, tamen fpera- 
re licet, alio, telam inchoatam pertexuro, quales- 
cumque has obfervationes meas haud prorfus in- 
utiles vifum iri. 
r. 
De Origine Runarum . 
Quum generatim verum effc de initiis artium, 
illa quo altius funt repetenda, eo difficilius inveni- 
ri, id tamen inprimis de fcribendi arte valere judi- 
candum efh Apud gentes hyperboreas coepisfe 
culturam ingenii humani, antiquis Scriptoribus per- 
fuaflim quidem fuit J), quæ vero adhuc fuperfunc 
fcribendi artis rudimenta in Monumentis Ægyptia- 
cis, & Sinendum litteris, antiquisfima exftare vi- 
dentur. Quod fi a Hieroglyphis, quorum originem 
indagare vanus foret labor , ad fubfequentes ratio- 
nes fcriptura exprimendi cogitata progredimur, Phoe- 
nicum, Veterum Graecorum aliorumque litterae no- 
bis occurrant, & quamvis illarum fere fingulæ ali- 
am atque aliam labentibus annis formam induerint, 
attamen inter variationes hafce notabilis convenien- 
tia in duodecim litteris deprehenditur: quam cafui 
adfcribere abfonum foret. Prseterea Herodoto au- 
clore B) novimus, Græcos faltim a Phoenicibus fuurn 
fcribendi modum tenuisfe: id quod admodum pro- 
babile facit, ab una fonte omnes promanasfe. 
Ex 
A) Socrates apud Æfchinem in Dialogo, qui Axiochus infcribi- 
tar, c. 19. teftatur, Gobriam Magum fibi tempore Xerxis narrasfe, 
avum libi cognominem in Delo infula ex quibusdam libris æneté, quos 
ex Hyperboreis adtulerant Opis & Ecaërgus , didicisfe , animam, 
poftquam foluta esfet corpore, in inconfpicuum ire locum, cfr. He- 
rodot. Libr. IV. c. 33 ; & Clem. Alexandr. Ztço/a. Lib. I. p. 223. 
B) L. V. c. 9. 
