) o ( 
•PS?» 
CLO 
Ex Alphabens autem, quorum monumenta ci- 
teriori ævo adfcribenda font, Graecorum Romano- 
rumque veteribus iliis originem debere, nemo du- 
bitaverit. Quam vero diverfas de Runarum ortu 
opiniones foverunt Eruditi, breviter pro inflituti ra- 
tione fupra indicavi *j & licet non is fim, qui cas 
mihi dirimendas fumerem, in lite tamen adhuc con- 
teftata nernini fententiam dicere denegatum esfe ar- 
bitror. Ad duo potisfimum capita referri posfunt, 
quorum alterum eo fpe&at, ut Runæ a Romano- 
rum litteris ve! nullis intermediis, vel Anglo -Sa- 
xonicis intercedentibus fint derivatas , alterum ut 
illas antiquitate fuperenc. Ad prius quod attinet, 
id inprimis a Runarum cum litteris Anglo- Saxo- 
fium fimilitudine probari exiflimant fententias hujus 
defenfores: letfcorem ablegantes ad Alphabetum cx 
numilmatibus A. Saxonicis defumtum , & operi 
Fountainii præhxum C). Quæ vero Runas in illo 
referre deprehenduntur litterae, pro reliquiis ha- 
bendae funt Litteraturas Ronicæ, quam olim Anglo- 
Saxonibus domefticam fuisfe novimus D)\ ceteras 
cum Romanorum litteris magis congruere, vel ali- 
us esfe originis, oculos mox ferit. Et (i quis ur- 
geat, Runas ab Alphabeto Romano formatas esfe, 
difficultatibus irretitur, unde fe explicandi via non 
datur. Cur enim hoc cafu ex tribus & viginti lit- 
teris fedecim tantum elegerunt Scandiani, easque 
alio ordine numeraverunt? Non pluribus illis opus 
fuisfe fruftra regeritur; quum enim ceteri Euro- 
paei , quorum linguis totum Alphabetum Romano- 
rum non magis necesfarium fuisfe judicandum eft, 
illud tamen asfumferunt , nulla omnino ratio fubefl 
N n 2 exi- 
C) Hickefii Thefaur. Antiqu. Septentr. 
D ) Scriptor Anglo -Saxo apud Humphr . Wanleyum in Catal. 
Codd. A. Saxon, p. 247. cfr. Præfat. Ejusd. Catal. p. 10. 
