8 
Jns, quas frustra in Kainuso et Djevhaiio ®), ne de Lexicis loquar typis 
in Europa expressis, quaeres. Quum igitur conjecturae esset confugien- 
(liun, errori obnoxium fuisse me confiteor; explicationem tamen nullam ad- 
misi , nisi sensus, post loci millies repetitam lectionem, eam pateretur. 
Ne fines scriptionis transgrederer, auctorem solum loqui passus sum. 
Si seriem narrationis explere voluissem, saepius additionibus mihi opus 
fuisset longioribus. Enarrat enim Noster in hoc capite praesertim 
eas res , quae ad primam cruce signatorum expeditionem perli- 
nent; iis deinde omissis, quae jam antea dicta erant, vel post prolixius 
exponenda, ad varias res pergit, quibus locus aptus non alias essel, vel 
quae heic essent repetendae, ut in uno capite omnia ad Francos spectan- 
tia lector haberet. Quasdam tamen notitias per opus Nostri sparsas col- 
legi, ut huic loco lucem aliquam darent, nec Ibn el Alhirum ^), ubi li- 
cuit, cum Ibn Khalduno comparare neglexi. 
Reliquum est, ut cl. Bandinel , Praefecto Bibliothecae Bodlcianae 
vigilantissimo ob usum Manuscriptorum liberaliorem, quem mihi, Oxonii 
anno 1837 degenti, benigne concessit, gratias quam maximas agan7. 
®) Hibliotlieca Universiialis nostrae, quae Calcuttensi caret editione, duo 
exemplaria manu scripta Kaiiuisi optima habet; Regia Holmiensis Djevharium, 
in dotibus voluminibus, lilteris Africanis scriptum, servat. 
Codicem Ibn el .\lhiri bonum Bibliotheca nostra possidet, qui in coh 
lectione MSS. Sparvenfeldiana numero 7. signatus est, et volumina octavum 
et duo totius operis ultima complectitur. iloium prius ab anno Fugae 527 
incipit. 
— - - 
