64 
et pugna commissa, eos intra castellum coegit, quod deinceps 
demolitus est, ejusqiic saxa in vallem dejecit. Praesidium ibi 
relictum cepit , ceterosque incolas necavit et victor Damaslmm 
rediit. Hebdomadis aliquot interjectis, Rakbatam, ubi nepos 
ex sorore Uaimundi erat, profectus, uj'bera cepit praesidium- 
que morti tradidit. 
Arx Apameae a Francis capta. 
Hujus cladis caussae bae fuerunt. Khalef ben Mulâa’b 
Kelabita Emessam ceperat, eamque postea Tutuscho, sicut an- 
tea dictum est, tradiderat. Hunc Kbalafum vicissitudines for- 
tunae ita circumegerant, ut postremo in Aegyptum adveniret. 
In arce Apameae, quae Rudlivano, Halcbi domino, erat, prae- 
fectus , sectae Rafedbitarum addictus [ideoque Kbalifatui Alidico 
favens], seditionem fecit, et nuntium ad Vezirum Aegypti mi- 
sit, qui et fidem suam ei annuntiaret et simul inde novum postu- 
laret praefectum. Kbalafum ben Mulaa’b itaque, utpote qui bel- 
lum contra infideles praeliaberet, ad eum miserunt. Turbas ve- 
ro milites (?) ejus Apameae statim excitare coeperunt , et post- 
quam ipse Ibn Mulâa’b mbem sibi propriam vindicaverat, male- 
fici omnis generis circa eum sese collegerunt Postea Sarmin 
in ditione Halebi sitam lu’beni, cujus incolae Rafedhitae erant, 
Franci occuparunt, et judex ejus supremus Apameam ad Ibn 
Mulâa’b se contulit. Heic ille deinde varias contra eiun maebi- 
iiationcs incepit. Nuntium ad Abu Taber el Saigb, unum e co- 
mitibus Rudbvani eundemque principem inter Rafedbitas sectae- 
que praedicatorem, misit, qui eum ad caedem Ibn Mulâa’bi , et ut 
castellum Rudlivano traderet, urgeret. Sed filii Ibn Mulâa’bi hanc 
rem experti, patrem dolos judicis supremi ilocuerunt. lUe ve- 
ro ei accedens , astutia sua solita usus , juramento affirmavit, se 
falso accusari. Quod quum crederet Ibn Mulâa’b, ille denuo 
