et cadaver ad urbem ejus vectum. Jam Sultani exercitus 
MaVram jNu’maiii obsederunt et Tugbdebin, Damasbi princeps, 
huc ad Maududum procedens, apud eum consedit. Mox vero 
suspicionem ex iis concepit, quae secum agere Emiros videbat, 
et ad fraudem et dissimulationem confugiens cum Francis res 
agitare coepit. Deinde, ut in bistoria eorum jam antea est 
narratum, exercitus in diversas abierunt regiones. Manserunt 
tantum Maudud et Tiighdebin conjuncti, qui castra ad flumen 
el Asi [Orontem] metati sunt. Franci quidem eorum separa- 
tionem maxime desiderarunt. Illi vero Apameam progressi sunt 
et Ibn Miinhud Sultanus, Scheizeri princeps, ad Maududum 
et Tugbdekinum exiens, eos Sclieizerum introduxit et rem contra 
Francos agendam tamquam vilem iis exposuit. Franci, quibus 
mox commeatus deficere coepit, inopia coacti abierunt; abe- 
untes persecuti sunt 3Iuslimi, ut eos a tergo spoliarent et car- 
perent, donec omnino essent profligati (?). 
Tyrus a Francis obsessa. 
Postquam Sultani copiae separatae erant, Balduinus, rex 
Hierosolymae , exiit et, Francis collectis, mense Djumadae 
prioris anno DV (qui die 9 Julii A. C. 1111 coepit) contra ur- 
bem Tyri profectus est, quae tum temporis Aegypti domino 
erat ej usque praefectus Izz el Mulk — ibi imperium gerebat. 
Turres et machinas contra eam illi erexerunt. Quidam Tripo- 
litani audacia insignes , qui apud obsessos aderant numero mil- 
le liominum, eligebantur, ut impetum cohiberent, donec tur- 
rim muro adhaerentem appellerent hostes; tum eam igne dele- 
runt duasque alias nafta attactas etiam concremarunt. Ab utra- 
que parte jam acerrime pugnabatur. Tyrii, periculo imminente 
moti, Tughdehini, Damashi principis opem implorarunt ea con- 
ditione, ut urbem in ejus redigerent potestatem. Quare ille, 
