dem acciderunt aetate , qua imperium Francorum Romae et iu 
terris septentrionalibus ei vicinis increscere coepit, et Franci se 
ita extendere voluerunt, ut regiones occuparent Muslimicas. 
Balduinus igitur rex eorum, comitante magno principum Comi- 
tumque numero, expeditionem in Syriam suscepit, et ejus oppi- 
da atque castella, sicut jam antea narravimus, expugnavit. Ex 
horum regibus erat Comes quoque Rogerus Tancredi filius ben 
Kbaira (?], cujus regni caput Melitum, e regione Siciliae in- 
sulae situm, erat. Quum jam in Sicilia potestas Muslimorum de- 
bilitaretur , et dynastia filiorum Abi-1 Husein Kelbitarum ibi de- 
sineret, hic Rogerus ad eam occupandam animum vertit; ad 
quod eum instigarunt qui, unus post alterum, summae rerum 
ibi erant potiti. Classe Igitur exercitum eo duxit, ut discor- 
diam inter varios duces excitaret. Felici rerum eventu adju- 
tus mox insulam eorum eripuit potestati, castellis singulis, uno 
post alterum , expugnatis , donec duae eaedemque ultimae ei re- 
starent arces occupandae, Trapanae et Mazerae, quae imperio 
A’bd Allabi ben Eldjevas, unius regulorum Insulae, parebant. 
Quas etiam anno CCCCLXIV (qui dic 28 Sept. A. C. 1071 
coepit) deditione facta a domino illo accepit. Ita omnis 3Ius- 
fimoriim potentia helc plane deslit. Rogero mortuo anno 
CCCCXCIV (qui die 5 Nov. A. C. 1 100 coepit) filius Rogerus 
successit, cujus vita longa et regnum prosperum fuit. Tempori 
haec conveniunt, quo ventus secundus Francis flabat in Syria, 
quam mediam transierant et e terris Muslimorum ibi sitis, 
omnes, quas potuerant, in suam redegerant potestatem. Roge- 
i iîs filius Rogeri diu secum in animo volutabat consilium Afri- 
kae bello petendae. Anno igiter DXXX (qui die 10 Oct. A. C. 
1135 coepit) classem Siculam ad insulam Djerbam misit, un- 
de jam omnis etiam dominationis Sunhadjiticae umbra evanue- 
rat. Postquam insulam cinxerant, pugna orta est gravissima; 
