deinde eam praecipitanter aggressi manu armata ceperunt et 
praedam captiyosque inde egerunt. Superstites vitae securita- 
tem petierunt. Franci tum insulam iis habitandam ea condi- 
tione permiserunt, ut vectigal quotannis penderent. Imperium in 
eos sibi reservarunt. 
Castella quaedam Francorum a Damasbi domino 
expugnata. 
Anno DXXXI (qui die 28 Febr. A. C. 1156 coepit) Schems 
el Mulub exercitum Damasbenum duce Nezvascho Tripolim Sy- 
riae misit, cui multi Turcomani militesque spontanei se con- 
jungebant. Contra eum Comes, Tripoleos dominus, castra 
movit, quem fugatum et magna affectum clade castrisque exu- 
tum Tripoli clauderunt Damasbeni, qui, interea in regionibus 
vicinis grassantes, castellum Vadi Ibn el Ahmar, quod de Tri- 
poleos erat ditione, vi ceperunt, et, omnibus nefandis ibi per- 
petratis, Francos occiderunt. Postea anno DXXXV (qui die 
16 Aug. A. C. 1140 coepit) Franci, Asbalonem profecti, ejus 
regiones populati sunt. At milites Aegyptiaci, qui tum urbi 
inerant, impetu in Francos facto, eos profligarunt et victores 
redierunt. Franci autem caesi in castella sua sese receperunt. 
Sic Deus malitiam eorum repressit. 
Tripolis Afrlbae a Francis ca pta. 
Postquam vis imperii Sunbadjltici in Afriba erat soluta et 
umbra ejus inde evanuerat, Incolae Tripoleos, urbis belc sitae, 
se dividere inceperunt. Cujus discordiae baec fuit caussa. Eo 
tempore, quo ultimus rex e gente Beni Mu’ezz ben Badis, cu- 
jus nomen erat Hasan ben A’li ben Jahla ben Temîm ben El 
Mu’ezz, Mebdiae regnabat, Abu Jabia ben Metrub summae 
rerum Tripoli potitus est. Imperium Hasani hujus ejusque 
