ministrorum tum abrogarunt, quum Franci in vicinas urbi regio- 
nes excursiones faciebant ideo susceptas, quod Rogerus tanto stu- 
dio flagraret, ut banc sibi subjiceret terram. Exeunte anno 
DXXXVU (qui die 26 Jul. A. C. 1142 coepit) classem eo mi- 
sit, quae quum advenisset, Franci urbem obsederunt et mu- 
ros subverterunt. Tripolitani auxilium ab Arabibus tum petie- 
runt, et, eorum ope adjuti, excursione facta, Francos fuga- 
runt, et arma jumentaque fugientium praedam retiderunt. Jam 
Franci ad Siciliam regressi sunt. Sed nova expeditione in- 
structa, Megbreb denuo petierunt et oppidum Djidjil, in lit- 
tore Budjaae situm, invaserunt. Incolae in montes aufugiebant 
et Franci urbem occupatam igni et rapinae totam tradebant. 
Arcem etiam, a Jabia ben el A’ziz ben Hammâd ibi aedifica- 
tam et nomine Nuzbae notam, demoliebantur. Quo facto in 
terras suas redierunt. Anno DXLI (qui die 12 Jun. A. C. 
1146 coepit) classem Tripolim denuo misit Rogerus, quae, 
prope urbem ancliora jacta et militibus in terram descensis, 
terra marique corona eam cinxit. Primo per tres dies continue 
pugnarunt. Sed dissensus incolarum mox occasionem loci ex- 
pugnandi obsidentibus praebuit. Ante enim adventum Franco- 
rum discordia inter urbanos erat orta. Postquam Reni Metruh 
expulerant, Emiriim Lemtunensem, qui, sacram peregrinatio- 
nem Meccanam peracturus, cum familia sua eo advenerat, sum- 
mae rerum praeficiebant. Quum jam incolae urbis hostibus de- 
bellandis essent occupati, pars Metruhidis faventium in unum 
collecta, dominos illos in Tripolim introduxerunt, qua re factum 
est, ut pugna inter dissentientes cives existeret. Quam rem 
Franci experti, muris statim accurrunt, quos scalis appositis 
conscendunt et urbem, sic manu armata captam, diripiunt et 
caedendo, captivos agendo et praedando ibi turpiter agunt. Multi 
cum conjugibus ad Berberos et Arabes fuga se eripiebant. A 
