tam Mehdîae mane classem appnlit. Sed Dens ventum Fran- 
cis immisit, qno ab introitn arcerentnr; et ita spes dncis periit. 
Litteras interea Hasano dedit, in quibus dixit, se quidem pacem 
adhuc servare; eo tantum fine huc venisse, ut injuriam, Mu- 
hammedi ben Reschid illatam, ulcisceretur eumque in urbem 
suam Kabesum reduceret. Tum Hasanus populum, ad concio- 
nem convocatum, quid ei esset agendum, consuluit. Pugnam 
hi praetulerunt. Hasanus autem non ausus, penuriam com- 
meatus obtendens urbem deseruit. Jam omnia portanda sub- 
lata erant; et homines cum familiis suis ct bonis motu fa- 
cilioribus mox sequebantur ; multi etiam Muslimi in ecclesiis 
sese abdebant. Ventis postea secundis obortis, Franci portum 
intrabant, et sine ullo impedimento ad urbem perveniebant. 
Djerdji arcem intrat, quam intactam, et thesauris, quibus si- 
miles raro inveniantur, plenam invenit. Fide securitatis effu- 
gientibus promissa , ii revenerunt et pro tributo pendendo domi- 
cilium tranquillum ab eo acceperunt Hasanus cum domo sua 
Mua’Uakam, ubi Mahraz ben Zijad Emirus Helalida regnabat, tum 
petiit. In itinere obviam habuit Hasaniim ben Tha’leb, ipsum 
quoque Emirum Helalidam, qui pecuniam, thesauro suo pen- 
dendam, postulabat. Cujus rei obsidem Jahiam, Hasani 
filium, abduxit, Mahraz ben Zijad eum honorifice recepit, et 
adventum talis viri maximo honori duxit, ideo quod se prae 
ceteris Arabibus hospitem elegisset. Honoribus igitur ibi cu- 
mulatus mensem est commoratus. Postea consilium iniit in Ae- 
gyptum eundi, ubi tunc temporis sceptrum gerebat Hafith Kha- 
lifa. Sed quum ei nuntiaretur, Djerdjium navem in mari in 
infidias collocasse, inde destitit. Tum ad A’bd el Mumen, re- 
gem e dynastia Muvabliedin in Meglmebo, proficisci constituit. 
Sed quia in via, eo ducente, erat regnum Ja’Iiiae ben El A’z- 
ziz Hemmaditae, Budjajae imperantis, qui patruus ejus erat. 
