96 
antea filios Jahîam, Tcmîmum^ et Alium, liberum transitum 
petituros, ad eum praemisit. Quod ille permisit et quibusdam 
imperayitj ut eum ad Djezair Beni Mezghanan ducerent. Heic 
Hasanum una cum filio in custodia tenuit, donec anno DXLIV 
(qui die 10 Maji A. C. 1144 coepit) A’bd el Mumen urbem 
Budjajae expugnaret; de quibus rebus suo loco satis dictum 
est. — Postea Djerdji classem Susam expedivit, ubi tum erat 
A’li filius Hasani, quondam Mebdiae domini, qui, urbe relicta, 
ad patrem jam revertebatur; Franci autem Susam medio mense 
Seferi occupabant. Aliam classem Sefakesum, quae Arabum 
auxiliis erat sustentata , Djerdji misit. Sed quum utraque acies 
instructa esset, Franci fuga simulata primo paullulum retro 
cesserunt; tum signa retulerunt, et bestes fugarunt. Urbem, 
quam Arabes ‘deserebant, vigesima tertia Seferi die vi cepe- 
runt, et captam diripuerunt. Deinde incolis securitate promis- 
sa, captivos pecunia data reddiderunt, sedemque ibi tranquil- 
lam pro tributo solvendo hominibus figere permiserunt. Eadem 
etiam Susae evenerunt. Rogerus Siciliae rex , mitiora jam me- 
ditans, litteras ad incolas Afribae littoralis dedit, quae et fi- 
dem tranquillitatis et promissa continebant pulchra. Djerdji Ab- 
libijam, in littore Tunetano sitam, castra movit, ubi multi 
confluxerant Arabes, qui Francos aggressi fugarunt. Hi ter- 
rore perculsi Mehdiam redierunt. Tum nova dissidia, inter 
Rogerum, Siciliae dominum, et regem Graecorum, Constan- 
tinopoli dominantem, exorta animum illius a rebus Afribae 
averterunt. Interea Djerdji ben Mibhail maximam Afribae par- 
tem nomine Siciliae domini tenuit usque ad mortem suam, quae 
anno DXLVI (qui die 19 Apr. A. C. 1151 coepit) tliscordiam 
illam plane sustulit. Neque idlus post eum nomine Rogerl 
ejus locum occupavit. 
