107 
facto, rcg'iiiini el eripuisset cunitpie la custojîlain deillsso!, Talus 
avunculum suum a<]iit, ut auxlllum ejus imploraret. Qui qiuun 
adveniret, Franci expeditionem Ilierosolymam, quam Saluli ei 
din expugnaverat, (ut ia ejus historia narrabimus], tum para- 
bant, ut urbem sanctam iterum c manibus Musliinorum eripe- 
rent. Tres eorum reges ad hanc rem sese accinxerant: Dux 
Veneiianus^ et idem imperator totius classis, in ctua ceteri ve- 
hebantur 5 senex is erat coecus, qui neque ire nec equo vehi si- 
ne duce poterat^ Dux Francorum^ Markis \3Iarc]iio\ appellatus, 
et Comes de Flandria^ qui majorem militum numerum ducebat, 
ilex ille, nepotem his tradidit, simulque iis praecepit, ut opem 
ei ferrent ad regnum Constantinopolitanum recipiendum. Mense 
l)hl-l Ka’dac anno DXCIX (qui die 19 Sept. A. C. 1202 coepit) 
Constantinopolim advenerunt. Patruus quidem pueri illius co- 
pias contra Francos eduxit proclliimque commisit. »Sc^l pairs 
puero favens in urhis vicinitate ignem acceiicKt , qua re exercitus 
graecus turbatus rediit. Tum pueri asseclae, porta urbis pate- 
facta, Francos introduxerunt, et patruus rex fugam cepit. 
Franci, puero in regnum restituto, patreque ejus e carccrc li- 
berato , in omnibus rebus agendis sibi summam vindicarunt po- 
testatem. Deinde hominum turba irruens, templorum opes et 
divitias rapuerunt. Et tanta erat eorum auri fames, ut quod 
in crucibus imaginibusque 3Icssiae et Apostolorum nec non in 
Evangcliorum libris esset auri, spoliarent. Quae res, quum 
gravis Graecis videretur, eos ad novam rebellionem excitavit; 
puero igitur occiso, Francos ex urbe expulerunt medio anno 
DC (qui die 9 Sept. A. C. 1205 coepit). Postea Franci, extra 
urbem castris positis, eam obsidione presserunt. Huhn el dl- 
iium Suleiman ben Kilidj Arslan, Iconii dominum, Graeci jam 
de ope ferenda adierunt; at ille ad id non movebatur. In urbe 
vero prope triginta millia Francorum erant relicti, qui, dum 
