118 
bem Kartagenae antiquam sedem elegerunt, cujus parietes vetustate rui- 
nam minabantur. Castris intra urbem positis, muros, ubi ruina eos di- 
duxerat, tabulis ligneis refecerunt, et damna eorum maxima curamnt. 
Fossa deinde muros circumdederunt valde lata, et se muniverunt. Jam 
Sullanum poenituit, se omnino caruisse ea providentia, ut urbem illam 
diriperet, aut hostes ab ejus occupatione arceret. Rex Franciae ejus- 
que populus sex menses bîc commorati Tunesum omnimodo presserunt, 
dum naves ejus et e Sicilia et e terra firma viros, arma et commeatum 
continue ei apportabant. Muslimi interim aliquot viam per lacum in- 
gredi entes, quos Arabes etiam sequebantur, mane hostes offenderunt et 
in pugna victores praedae potiti sunt. Franci vero locum eorum anim- 
advertentes, continui erant in lacu custodiendo: navibus etiam in eum 
demissis, sagittariis armatis, viam ita iis occluderunt. Sullanus in omnes 
suas provincias, auxilia convocandi causså, misit, et ab omnibus regio- 
nibus subsidia ei advenerunt. Advenit itaque Abu Helal Bedja jae do- 
minus et magnus hominum numerus ex Arabibus et tribubus Sedvikesch, 
Vulbasa, et Huvara; immo reges Meghrebi e tribu Zenata ei opitulati 
sunt. Muhammed ben A’bd el Kuvi ad eum misit exercitum Tudjinen- 
sium , duce filio Zejâno. Castra jam eduxit Sullanus et septem viris e 
Muvahhedinis, Ismaeli Ibn A’li Kildasin , Fsae ben Dauud, JahiaebenAbi 
Beer, Jahiae ben Salih, Abu Helâl, omnibus domino Bedjajae servis, 
et Muhammedi ben Abi-1 Hasan et Muhammedi ben A’bu, imperium 
in copias militum tum stipendiariorum tum voluntariorum dedit. Sum- 
mam tamen in omnes imperium apud Jahiam ben Salih et Jahiam ben 
Alii Beer esset. Numerus Muslimorum haud numerandus huc erat col- 
lectus, et Fakihi, virique sancti et Murabiti, ut ipsi pugnam contra in- 
fideles obirent, exierant. Sullanus in porticu suo sedebat una cum familio- 
ribus et interioris consuetudinis amicis, qui fuerunt Scheikh Abu Sa’id-, 
nomine U’d el Ratb vulgo notus, Muhammed ben Abi-1 Husein, Abu-1 
Kasim ben El Berâ Kadhi ejus et Frater El A’nsi. Medio mense 
Mubarremi anno DCLXIX (qui die Aug. A. C. 1270 coepit) pugna com- 
missa, uterque exercitus medio die prelium inierunt et hoc die Jahia 
ben Salih et Carolus contra se invicem pugnarunt. Utrimque multi cae- 
duntur. — Hostes nocte quadam castra eorum adorti sunt, ubi primo Mus- 
limi vigiles noctem agebant, et postquam quingenti Christiani fuerant 
occisi, eorum potiti sunt. Attamen castra mox, sicut antea fuerant, po- 
