130 
sae urbem. Hinc ad Francos eos minaturus misit. Hi quum eodem 
tempore contra Seif el dinum pugnare et obsidionem continuare coge- 
rentur, ita viribus divisis necesse erat debilitarentur. Muiii el din mi- 
nis etiam eos terruit praedicans, se urbem regi orientis ^ indicabat domi- 
num Mausulae, esse traditurum et simul Francis Syriae legatos ablega- 
vit , qui eos monerent, ne regem Allemanorum Damaskum expugnare pa- 
terentur; sin faceret, iis in Syria nullus locus cum eo maneret. His di- 
ctis promissum addidit castelli Paneadis iis reddendi. Ji igitur ad re- 
gem Aliemanoruin confluentes, ei tantum domini Mausulae, si Dama- 
skum caperet, terrorem incusserunt, ut confestim ab urbe castra move- 
ret. Quibus factis Mu’in el din arcem Paneadis Francis tradidit et rex 
Allemanorum in suam terram revertit, quae ad Oceanum magnum in 
remotissima orbis terrarum septentrionali et occidentali parte jacet. An- 
no deinde DXLIV, anno post obsidionem regis Allemanorum, Mu’in el 
din Inez, qui imperium Ibeki rexerat ejusque summam tenuerat, mor- 
tuus est.” 
Pag. 97 . Un. /j.. Nomen ducis, neque ex Ibn el Athiro (^pag. 116) 
xjui alias puncta diacritica rarissime omittit, apparet. Ibi enim 
scribitur et paullo post wJLö 
— — lin. 7 . — abire permisit. Vox rectius, ut in Ibn el Athiro 
exstat scribendum est et significat in aliqua re connivere j rei 
indulgere. 
— ^ — ■ Im. i4- Barensem. Ex historia scimus, Majonem Barii esse 
natum, et hac cognitione fulti, legendum credidimus: I^n el 
Athir habet. 
Pag. g8. lin. 8. Gharbanium. Potius credo Ferjanium esse le- 
gendum. Ibn Khaldun (^Cod. Mus. Brit. f. 75.) de hoc ipso viro lo- 
quitur, sed nomen JIjjâÎÎ scribit. Ibn el Athir 1^^) prae- 
bet. Ex utroque vero sola lectio vera facile fingi potest, 
lin. 5 infra. Arabes — ■ ferentes. Post addendum est 
v->ydî. Ibn el Athir enim (^pag. 125) rem sic narrat. — — 
^ CT* Quid (Jæ 
sibi velit, me fugit. 
