alacer 9 cum aestate anui 1842 una cnni parentibus atl acidulas 
Saetraenses coiiiinorarctur, fortuitas, ut fere solent pueri, occa- 
siones equitandi acriter captans, die 5. Aug. inulto vesperi in 
equum tollitur a rustico quodam juvene, qui deinde, nulla ha- 
bita ratione pueri, equum virga impeljit. Puer autem equo in- 
citatius currenti aliquantum viae satis firmiter haeret, mox vero 
vacillans et timens, ne caput cadendo offenderet, in brachium 
dextrum, versus terram porrectum, delabitur. Hoc vero in si- 
tu, cum manus et antibracliium simul in maxima pronatione 
essent, fieri non potuit, quin 'pondus totius corporis labentis 
in extremitatem inferiorem ossis humeri quasi colligeretur 5 quo 
effectum est, ut haec diffracta ab epiphysi sua avelleretur, et 
molles in flexura cubiti partes pertunderet. 
Circiter post horae spatium, quam gravi hoc casu con- 
ciderat, auxilio vocatus, puerum in cubili collocatum inveni f 
pars extrema ossis fracti fere ad longitudinem duorum polli- 
cum ex vulnere, largiter sanguinante, in superficiem volarem 
antibrachii prominuit. Sanguis ex laceratis vulneris oris undi- 
que profluebat, nullum vero majus, quod praecipue effunderet, 
vas sangiiiferum detegi potuit. Quae jam, ab adjutore meo, 
CL Med. Candidato C. F. Molin facta erant pericula os exser- 
tum in sedem suam reducendi, ad irritum ceciderant; primo 
etiam intuitu apparuit, id non effici posse sine magna vi, quae 
vero in vulnere lacero et sanguine perfuso non e re erat, ut 
adhiberetur. Cum igitur unicum subsidium tam ossi reponendo 
