Musci acrocarpi. 
Fam. W eisiaceae . 
24. Dicranum assimiic. 
Caule elongato adscendcnle erecto diviso-ramoso inferne 
tomentoso ; foliis secundis, superioribus maxime falcatis, ovato- 
lanceolatis acuminatis apice inciso-serratis , nervo basi tenui 
superne accrescente ad apicem aculeato; setis solitariis vel 
aggregatis (1 — 4) in perichaetio prominente basi involutis 
apice strumulosis; theca cylindrica adscendente-incurva; oper- 
culo conico-subulato theca paulo breviore. 
Hab . In Insula lava legit D. Junghuhn; ab amicissimo 
Gottsche accepi. 
Adnot. Flavo-viride, parum rufescens et nitens. Caulis 
2 — 4 uncias longus, basi remote foliatus tomentosus, superne 
densius foliatus, diviso-ramosus; folia inferiora pallidiora, fra- 
gilia, dissita, parum crispula, superiora secunda, suprema 
maxime falcata , longissima ; seta unciam circiter longa , ad 
tertiam partem foliis perichaetialibus prominentibus involuta, 
flavido -rufescens , nitens, apice strumulosa ; theca brunnea, 
aetate fuscescens, cylindrica, adseendens, apice parum incurva, 
deoperculata sub ore attenuata. Operculum exacte conico- 
subulatum , theca paulo brevius. Calyptra cucullata normalis. 
Locus system. Cum Dicrano maiore Turn. ex habitu ma- 
xime convenit. Differt ab eo : Colore pallidiore magis fla- 
vescente , foliorum nervo tenuiore ad basin subevanescentc, 
ceilulis quoque ad basin maioribus, theca magis erecta, cy- 
lindrica , operculo conico subulato theca vix breviore denti- 
busque peristomii gracilioribus. Cum D. Billardieri et D. Bo- 
ryano Schwagr. minime confundendum , insuper perichaetio 
prominente ab aliis differt. 
