— 34 — 
van meer dan middelbare grootte, waartoe de tamelijk lange staart 
in niet geringe mate medewerkt. Zij ontleenen hun Hollandschen 
naam aan de in het algemeen bruinachtige grondkleur van hun 
gevederte, die den Soendaneezen aanleiding heeft gegeven, hunne 
kleur met die van een hert te vergelijken en aan de drie, hier 
voorkomende soorten den naam manoek oentjal te geven. Intus- 
schen worden ze ook wel naar het stemgeluid, oewoek genoemd. 
De Javaansche, door Horsfield opgegeven, naam terkoekoe sëpa 
is wederom aan de kleur ontleend, heeft slechts betrekking op 
de soort Macrcpijgia emiliana , Bp. en is niet zeer juist te 
noemen. 
Behalve de zooeven genoemde soort komen op Java voor 
Macropygia leptogrammica , Temm. en M. ruficeps , Temm ; naar het 
mij voorkomt, is de eerste soort de meest algemeene (Fig. ‘J3). 
Beschrijving (naar Vorderman). Voorhoofd, wangen en keel okergeel- 
achtig grijs, dat eenigszins aan een lichten, gouden gloed doet denken. 
Bovenkop en achterhoofd grijs met paarschen metaalglans. 
Kin naar het wit overhellend. Krop- en borstvederen wijnkleurig grijs 
met paarschen metaalgloed en zwarte dwarsbandjes. Deze kleur en 
teekening zetten zich op het voorste gedeelte der flanken voort; op haar 
achterste gedeelte en op den buik komt echter de geelgrijze kleur, die ook 
het voorhoofd bezit, weder te voorschijn en gaat op de onderste staart- 
dekveeren in flauw okergeel over. Al deze onderdeelen zijn door zwarte 
dwarsbandjes gestreept. 
Nekveeren grijs met flauwe dwarsbandjes en een sterk predomineerendcn, 
groenen metaalglans, die, naar gelang van het opvallend licht, in paars 
overgaat. Alle veeren der overige bovendeelen zijn dof rosbruin met 
zwarte dwarsbandjes. Evenzoo de staartpennen. 
Bek zwart, naakte huid om het oog grijs, ooglidrauden en naakte 
teugelstreek en pooten wijnrood. Totale lengte 37 c.M. 
Van deze soort onderscheidt zich Macropygia emiliana onder 
meer doordat kop, nek, hals, krop, borst en voorste gedeelte der 
flanken helder kaneelbruin zijn met donkere, gegolfde dwars- 
bandjes. Voor het overige is het dier roodbruin, op de benedenzijde 
lichter dan van boven. Beide soorten zijn van dezelfde grootte 
en daardoor niet te verwarren met Macropygia ruficeps , die slechts 
31 c.M. lang is. Ook de laatste is in hoofdzaak bruin gekleurd. 
