— 41 
vertoonen, op de buitenvlaggen dikwijls door een bijna wit streepje 
begrensd. Dekveeren dwarsgestreept met zwarte en licht rossige 
banden. Slagpennen donkerbruin. Kin en keel witachtig, borst 
dwarsgestreept zwart en rossig, buik kaneelkleurig. Bij het 
wijfje zijn kin en keel zwart, welke kleur zich nu eens meer, 
dan eens minder ver op de borst voortzet. 
In levenswijze en gewoonten komt de poejoe met de echte 
kwartels overeen. Hij houdt zich veelal in het hooge gras op ; 
op eenzame wegen, tusschen glagahvelden, ziet men hem wel 
eens op een open plek, maar schuw als hij van nature is, trekt 
hij zich haastig loopend bij het geringste gevaar in zijn schuil- 
plaats terug. 
Te cordeelen naar het groote aantal van deze dieren, dat in 
gevangenschap wordt gehouden of te koop wordt aangeboden, 
moet de poejoe tamelijk algemeen voorkomen. Voor verschil van 
klimaat schijnt deze diersoort tamelijk ongevoelig te zijn, want 
men vindt haar zoowel in de warme kustlanden als in vrij 
hoog gelegen streken. 
De wijfjes zijn iets grooter dan de mannetjes en dikwijls iets 
levendiger van kleur. Zij gedragen zich over het algemeen 
tamelijk onafhankelijk tegenover het sterkere geslacht en zijn 
in sommige opzichten de moderne vertegen woordigsters van het 
menschelijk geslacht niet onaanzienlijk vooruit. Zoo wordt het 
uitbroeden der eieren en de verzorging der jongen aan de 
mannetjes overgelaten en terwijl deze zich van dien huiselijken, 
bij andere vogels hoogstens gedeelden plicht kwijten, gaan de 
dames uit wandelen en dagen elkaar uit tot een klop- of liever 
plukpartijtje, waarbij dikwijls aan beide kanten menige veer 
wordt gelaten. De strijdlustige natuur van deze dieren is trouwens 
hier te lande voldoende bekend en ter onderscheiding van de 
andere poejoe's spreekt men daarom ook gewoonlijk van vecht- 
poejoe' s ter aanduiding van Tarnix pugnax. De eieren, die 
de wijfjes zich dan nog wel verwaardigen te leggen als 
hoogste concessie aan het mannelijk geslacht, zijn wit van kleur 
met roodachtige streepjes en bruine vlekjes. Men vindt ze 
gewoonlijk ten getale van vier of vijf in het nest, dat tamelijk 
