— 42 
primitief is en bestaat uit een holte in den grond, met eenig 
gras belegd. Het voedsel der poejoe’s bestaat voor een groot 
deel uit zaden; in gevangen staat, waarin zij spoedig zeer mak 
worden, nemen zij allerlei voedsel voor lief en eten zoowel 
gepelde rijst, papaya's en pisang als insecten en vooral regen- 
wormen. Vooral van de laatste zag ik ze meermalen een groot 
aantal met bijzondere virtuositeit naar binnen werken. 
De javaansche namen van den poejoe zijn bentjè voor het 
mannetje en gëmak voor het wijfje. 
b. Familie der Hoenders (Gallinaciclae). 
Er komen op Java twee soorten wilde hoenders voor, Gallus 
ferruginens , Lath. en Gallus varius , Shaw. 
De eerste, de kasintoe (soend.), bakikoek of bekikko (jav.) komt 
meer in de hoogere, de laatste, veelal gewoonweg ajam leuweung 
(soend.), ajam oetan (mal), ajam alas of pittè wono (jav.) genoemd, 
is meer in de lagere streken aan getroffen. Geen van beide is 
zeldzaam in de door hen bewoonde localiteiten. 
Ik acht het overbodig, hier van beide soorten eene uitvoerige 
beschrijving te geven, daar het niemand ueiiige moeite zal kosten, 
ze bij voorkomende gelegenheden als wilde hoenders te herkennen. 
Daarom zal ik mij bepalen tot het geven van een paar punten 
van verschil, waardoor ze gemakkelijk van elkander zijn te 
onderscheiden. 
Bij Gallus ferruginens (hg. 25) is de kam van den haan donker- 
rood en tamelijk diep ingesneden. De beide van den kop af- 
hangende lellen hebben dezelfde kleur. Een fraaie halskraag is 
vooral op het achterste gedeelte helder oranje. Mantel en 
rugveeren kastanjebruin, borst, buik en schenen zwart. Staart- 
veeren zwart met een groenen glans. 
Bij de hen is de bovenkop zwartachtig, met gele stippels; 
meer naar achteren en op zijde van den hals eindigen de zwarte 
veertjes en hebben witte schachten. Zijden van de keel roodbruin, 
daartusschen een nagenoeg kale plek. Bovendeelen als algemeene 
kleur grauwbruin met vele zwaïte stippels. Borst en buik 
kaneelbruin, de laatste lichter van tint dan de eerste. 
