— 63 — 
Yan de beide andere soorten, Nmnenius cyanopus , Vieill. en 
Numenius arquatus , L. is de eerste de grootste (vleugellengte 
resp. gemiddeld 295 en 275 m.M ). Overigens gelijken zij zeer 
sterk op elkander. 
Numenius arquatus en Numenius phaeopus komen ook in ons 
vaderland tamelijk algemeen voor en dragen daar de namen van 
Gewone Wulp en Regenwulp. Zoowel hier als ten onzent houden 
de Wulpen zich het liefst op in lage, water- en grasrijke streken, 
veelal in de nabijheid der zee. De Gewone W r ulp is afgebeeld 
in Fig. 39. 
f. Familie der Kluiten ( Recurvirostres ). 
Eveneens liefhebbers van de nabijheid van de zee, maar toch 
hun voedsel zoekend langs en in het zoete binnenwater. 
De echte kluiten van het geslacht Rccurvirostra zijn dadelijk 
herkenbaar aan den opwaarts gekromden, langen, sabelvormigen 
snavel. Dit geslacht komt echter op Java niet voor, terwijl het 
zooeven genoemde kenmerk slechts in zeer geringe mate is waar 
te nemen bij het geslacht Heinantopus (de zoogenaamde Stelt- 
kluiten), dat hier door twee soorten wordt vertegenwoordigd, 
leucoceplialus , Gould en candidus , Bonn. 
Beide soorten bezitten zwarte vleugels en een zwarten mantel 
op een in hoofdzaak wit vederkleed, terwijl leucoceplialus boven- 
dien op den nek een zwarte, naar achteren breed uitloopende, 
maar niet met den mantel samenvloeiende vlek bezit. Zij zijn 
ongeveer van dezelfde grootte en hebben, gemeten van de punt 
van den bek tot het uiteinde van den staart, eene lengte van 
+ 35 cl. De hooge pooten zijn rood en missen den achterteen; 
de vleugels zijn lang en reiken over het uiteinde van den staart. 
Groep C. Plevieraclitigcn. 
Men noemt deze groep ook wel die der Loopvogels (Cursor es), 
omdat de meeste vertegenwoordigers bijzonder vlugge loopers 
zijn, die zich, wanneer ze niet vliegen, uitsluitend op den grond 
ophouden. Zij zijn van de andere Steltloopers dadelijk door hun 
veel korteren, krachtigen bek te onderscheiden, die zijdelings 
