HOOFDSTUK V. 
De Orde der Duiven. 
Deze orde is zonder moeite aan den bouw van den snavel 
te herkennen, die alleen aan de spits hoornachtig, voor het overige 
met eene weeke huid is bedekt; hij is recht, maar aan de punt 
gewelfd en zwak gebogen. De neusgaten zijn spieetvormig en 
met een schub bedekt. Zelfs duiven, die, zooals de welbekende, 
in het Oosten van onzen Archipel voorkomende Kroonduiven 
(Gcwra-soorten) door hun algemeenen habitus aan andere vogel- 
groepen doen denken, vertoouen dit kenmerk zeer duidelijk. 
In hare levenswijze vertoonen alle soorten van duiven — 
en deze zijn zeer talrijk — eene groote onderlinge overeenkomst; 
in den regel houden zij zich in het geboomte op, om nu en dan 
naar den grond te komen en ook daar voedsel te zoeken. Haar 
vliegvermogen is over het algemeen zeer groot. 
Java is rijk met duiven bedeeld. Trouwens in het algemeen 
bereikt deze vogelgroep in de tropen haar hoogste ontwikkeling 
naar rijkdom van vormen en fraaiheid van vederkleed. Er komen 
hier een twintigtal soorten in het wild voor, waarvan sommige 
echter niet zeer algemeen zijn of zich in de bosschen schuil 
houden. Alle leven van plantaardig voedsel, hoofdzakelijk van 
vruchten en zaden. Zij nestelen in boomen en vervaardigen in 
den regel hoogst eenvoudige nesten. 
a. Familie der Papegaaiduiven ( Treronidae). 
De Javaansche vertegenwoordigers van deze familie werden 
vroeger alle tot het geslacht Treron gebracht; in lateren tijd 
is ook hier de nomenclatuur minder eenvoudig geworden en 
plaatst men drie van de zes in het geslacht Osmotreron , twee 
in het geslacht Sphenocercus en één in het geslacht Butreron. 
