— 23 
De bondol idjoe schijnt zich in de laaglanden minder thuis te 
gevoelen dan in een eenigszins koeler klimaat. Terwijl hij 
bijvoorbeeld beneden Buitenzorg betrekkelijk zeldzaam is, vindt 
men hem in sommige gedeelten van de Preanger Regentschappen 
zeer algemeen en dikwijls in grooten getale. Hij is dan schadelijk 
voor de paddi; de inlanders beweren van dezen vogel, dat hij 
de paddikorrels niet doorslikt, maar zich bij voorkeur bepaalt tot 
het opzuigen van den melkachtigen inhoud der onrijpe korrels. 
In de door mij onderzochte exemplaren vond ik echter paddikorrels 
in de maag en Vorderman vond bovendien zaden van andere 
grassen. De inlanders vangen ook deze soort in groot aantal 
en bieden ze dan te koop aan. 
De tweede der hierboven bedoelde Munia- achtige vogels is 
Sporaeginthus amandava , L , de priel benggala (mal.), waarvoor 
Bernstein den Soendaneeschen naam oessing opgeeft, Horsfield 
dien van mendjiring (jav.). Het is niet onmogelijk, dat dit 
vogeltje in vroeger eeuwen door de Hindoe’s op Java is ingevoerd. 
Vooreerst ontbreekt het of is ten minste nog niet gevonden op 
Sumatra en Borneo en in de tweede plaats komt het met 
uitzondering van een gering verschil in afmeting, dat in den 
loop der tijden kan zijn ontstaan, geheel met den Engelsch- 
Indischen vorm overeen. Ook de inlandsche naam wijst erop. 
Men treft den priel benggala zoowel in Europa als hier te 
lande veel als kooivogeltje aan In het wild komt hij in grootere 
en kleinere troepen voor en voedt hij zich met de zaden van 
allerlei grasachtige planten. 
Beschrijving (naar Vorderman). Kop karmijnrood, borst, flanken en 
mantel fraai helder granaatrood, rugveeren olijfkleurig, doch met granaat- 
roode uiteinden. Stuit en bovenste staartdekveeren als de kop gekleurd. 
De veeren der onderdeden zijn zwart, doch hebben op het voorste en 
middelste gedeelte van den buik terra-sienna-kleurige tinten. De vleugels 
en vleugeldekveeren zijn bistrekleurig, terwijl bovendien deze laatste, 
zoomede de slagpeuncn der derde orde, ronde witte spikkels bezitten. 
Dergelijke spikkels vertoonen zich ook op de stuit, de borst en langs de 
flanken en zijn op laatstgenoemde deelen het grootst. Enkele buitenste 
vleugeldekveertjes eindigen bovendien nog in roode, harige randjes. Bek 
en iris karmijnrood. Totale lengte 9,5 c.M. 
