— 21 
vorige soort overeenkomt, is dadelijk hieraan te herkennen, dat 
kop, hals en krop pikzwart zijn, de overige deelen bruin in 
verschillende nuances. 
De bondol’s nestelen op dergelijke plaatsen als de glatik's, maar 
gebruiken bovendien niet zelden de verlaten nesten der straks 
te bespreken manjar’s. 
De laatste Munia- soort, de minst fraaie, is de peking (mal., 
soend. en jav.), Munia nisoria , Temm. afgebeeld in Fig. 16. 
Beschrijving (naar Vokderman). Kop, nek, mantel en bovenste vleugel- 
dekveeren bruin, de veeren met lichtbruine schachtjes. Kin donkerbruin, 
achterrug grijsachtig bruin. Voorste rugveeren met donkere, fijne dwars- 
bandjes Veeren van krop, borst en flanken donkerbruin met witte, harige 
eindzoompjes en twee achter elkander geplaatste, witte, ronde vlekken. 
Buikvederen vuilwit, met flauw roestkleurige tint. Onderste staartdek- 
veeren witachtig, met donkere, overlangsche streepjes. Slagpennen bistre- 
kleurig met sepiakleurige buitenranden Staartpennen umberkleurig 
Totale lengte 11,5 c.M. 
Alle hier genoemde Munia- soorten mogen zich voor een deel 
voeden met de zaden van willekeurige grassoorten en misschien 
ook van andere planten, waar zij de gelegenheid schoon zien, 
begeven zij zich paarsgewijze of in kleinere en grootere troepen 
naar de sawah’s en kunnen daar soms deerlijk huishouden onder 
het te veld staand gewas. Niet alleen verdwijnt eene aanzienlijke 
hoeveelheid der rijpende of rijpe rijstkorrels in hun hongerige 
magen, maar door hun lichaamsgewicht knakken zij dikwijls de 
halmen of werpen die tegen den grond en in het water. Zij 
moeten daarom als beslist schadelijke vogels worden beschouwd 
en het is den inlanders niet euvel te duiden, dat zij ze in grooten 
getale vangen. Dit laatste heeft door middel van werpnelten 
plaats en wel des avonds, als de vogeltjes zich in alang-alang 
of ander hoog gras ter ruste hebben begeven. In den regel wordt 
de jacht door een ruime vangst beloond, getuige het groote 
aantal, waarin de diertjes te koop worden aangeboden. 
Ongeveer dezelfde levenswijze als de Munia's heeft üroloncha 
leucogastroides, Hobsf. et Moore, de priel (mal. en jav.) of piiet 
(soend.) afgebeeld in Fig. 17. 
