16 - 
apoeng (soend.), afgebeeld in Fig. 11. Het vederkleed van dezen 
vogel is hoogst eenvoudig. Yan boven zijn alle deelen grauw- 
achtig bruin, met lichter gezoomde veertjes. Boven de oogen 
een flauw, lichtgekleurd superciliairstreepjo, dat naar achteren 
breeder en helderder wordt. Kin en keel zijn licht isabella- 
kleurig ; op de borst gaat deze kleur in het rossige over. De 
snavel is van boven donker hoornkleurig, van onderen veel 
lichter gekleurd. De lengte is ongeveer 15 c.M. 
De brandjangan is een zeer algemeene, maar weinig bekende 
vogel. Het veelvuldigst komt hij voor in de warme laaglanden, 
maar ook hoogerop is hij niet zeldzaam. Hij vertoeft gaarne op 
droge sawah’s, maar ik nam hem ook meermalen in de rijpende 
padi waar, terwijl hij zich aan de halmen vasthield om rijst- 
korrels te bemachtigen. Zijn voedsel is namelijk voor een deel 
van plantaardigen, voor een deel van dierlijken aard. De 
Europeesche Leeuweriksoorten leven eveneens van gemengd 
voedsel, maar brengen hun jongen uitsluitend met insecten groot. 
Of de Javaansche Leeuwerik hetzelfde doet, is mij nog niet 
bekend. Het mannetje verheft zich dikwijls in de lucht en doet dan 
zijn gezang hooren, dat tamelijk eenvoudig is en de vergelijking 
met dat van zijn Europeeschen verwant in geenen deele kan 
doorstaan. Het nest wordt op den grond aangelegd tusschen 
steenen of aardkluiten en is zeer eenvoudig gebouwd van stukjes 
wortel en droge grashalmen; men vindt er drie of vier vaalwitte, 
grijs en bruin gevlekte eieren in. 
Groep X. Muscliaelitigen. 
De twee tot deze groep behoorende families zijn gemakkelijk 
van elkander te onderscheiden door het aantal der slagpennen 
van de eerste orde, dat bij de Fringillidae negen, bij de Ploceidae 
tien bedraagt; bij de laatste is echter de voorste slagpen soms 
zeer kort en smal. 
a. Familie der Vinkachtigen. ( Fringillidae ). 
Yan deze in Europa zoo vormenrijke familie, in ons vaderland 
door musschen, vinken, putters, sijsjes, gorzen enz. vertegen- 
