15 — 
De staartpennen hebben ook deze laatste kleur met uitzondering 
van het onderste paar, dat bijna geheel wit is. Lengte 18 cM. 
Het verspreidingsgebied van dezen vogel is zeer groot. Men 
vindt hem des zomers tot in de Noordelijke helft van Europa 
en Azië, terwijl hij zich tegen den herfst weer naar het Zuiden 
terugtrekt. 
Motacilla melanope, Pall. is de tweede, op Java voorkomende 
soort. Zij gelijkt op de vorige, doch is iets grooter (bijna 19 cM.) 
Vorderman geeft voor Batavia den Maleischen naam limdjana 
op. Ook deze soort is over een groot gedeelte der oude wereld 
verspreid. In levenswijze komen beide soorten geheel overeen; 
zij zoeken hun voedsel, dat uit insecten, wormpjes en soms 
slakken bestaat, op den grond, waarbij zij bedrijvig heen en weer 
trippelen, telkens een klein eindje opvliegen en hun staart voort- 
durend in beweging houden. Zij zetten zich zelden of nooit op 
boomen, hoogstens op een rietstengel of in laag kreupelhout en 
vertoeven in het algemeen gaarne in de nabijheid van water. 
b. Familie der Piepers ( Anthidae ). 
De eenige Javaansche vertegenwoordiger dezer familie, Anthus 
rufulus , Vieill. is geen algemeene vogel. Hij is van de grootte 
der Kwikstaarten en nadert in zijn vederkleed meer tot de 
Leeuweriken. „Alle bovendeelen zijn geelachtig sepiakleurig, 
doch met okergele eindrandjes aan de vederen, waardoor zich 
kop, nek en mantel als geschubd voordoen. De zijden van den 
nek, de flanken en alle onderdeelen hebben eene isabellagele 
tint, die het sterkst geprononceerd is op den krop en langs de 
flanken geleidelijk in de donkerder kleur van den rug overgaat. 
Alleen de kin is witachtig.” (Vorderhan). Van de levenswijze 
van dezen vogel is weinig bekend. 
Groep IX. Leeuweriken. 
a. Familie der Leeuweriken ( AlandidaeJ . 
Ook van deze familie komt op Java slechts ééne soort voor, 
Mirafra javanica, Horsf., de fo'cindjangcm (mal. en jav.) of manoek 
