— 13 — 
Meezen, evenzeer op hun gemak schijnen te gevoelen, hebben zij 
den eveneens vrij algemeen gangbaren naam van Spechtmeezen 
te danken. Hun snavel is krachtig, vrij lang, recht en zeer flauw 
naar boven gericht; de staart is kort en een weinig afgerond; 
de neusgaten zijn slechts gedeeltelijk door borstelige veertjes 
bedekt. 
Van het geslacht Sitta komen op Java twee soorten voor, 
waarvan Sitta frontalis , Swains., de glatik moengoek (mal.) of tjeladi- 
loemoet (soend.) vrij algemeen mag worden genoemd in de streken, 
die niet onmiddellijk aan zee liggen (Fig. 9). Het is een zeer 
fraai vogeltje. Het voorhoofd is met zwarte, fluweelachtige 
veertjes bekleed, overigens zijn alle bovendeelen azuurblauw met 
een lila-achtige tint. Het mannetje heeft een zwarte superciliair- 
streep. Rondom het oog is de huid naakt en geelachtig. De 
onderdeelen zijn grijsachtig, naar de kin witachtig. De groote 
slagpennen zijn zwart met een smal, blauw buitenrandje. De 
bovenste staartveeren zijn blauw, de overige zwart met blauwen 
rand. De pooten zijn, in verband met de levenswijze, groot en 
krachtig; in het bijzonder is de achterteen opvallend sterk 
ontwikkeld en van een langen, sterk gebogen nagel voorzien. 
De bek is licht oranje met een donkere punt. De geheele lengte 
van het dier bedraagt ongeveer 12 c.M. 
Het voedsel van deze Spechtmees bestaat hoofdzakelijk uit 
insecten, die zij voor een deel in de vlucht vangt, voor een 
ander en grooter deel op en onder den bast der boomen opzoekt. 
Merkwaardig is de vlugheid, waarmede het diertje zich beweegt. 
Zonder dat het haar eenige inspanning schijnt te kosten, huppelt 
zij met groote snelheid in alle richtingen langs een boomstam 
of wipt van den eenen tak naar den andere. Vooral oude, half 
doode boomen en takken, die allerlei ongerechtigheden uit de 
insectenwereld herbergen, worden gaarne door haar bezocht. Haar 
stemgeluid herinnert aan dat van den Hollandschen Boomklever, 
Sitta caesia, L., maar zij doet het slechts zelden hooren. 
Sitta azurea, Less. is de tweede Javaansche soort, die echter 
veel minder algemeen is en tot de hoogere streken beperkt 
schijnt. Zij is niet minder fraai en onderscheidt zich van de vorige 
