— 79 — 
deze in de lucht geworpen en met buitengewone behendigheid 
altijd zóó opgevangen, dat hij met den kop naar voren naar 
binnen glijdt. 
Het verlaten van het water schijnt den vogel nogal moeite 
te kosten, ten minste hij werkt eenige oogenblikken met vleugels 
en pooten beide, voordat hij vrij kan opvliegen. Maar eenmaal 
in de lucht blijkt hij een uitstekende vlieger te zijn, die als een 
roofvogel groote kringen beschrijft en zich eindelijk neerzet. 
Voor dit laatste had hij een vast plekje uitgekozen en wel de 
top van een hooge Araucaria in den tuin van het paleis. Nauwelijks 
was hij daar gezeten, of de hals werd een weinig ingetrokken 
en de vleugels werden uitgebreid, zoodat hij dan geheel het 
voorkomen had van den adelaar van het Pruisische wapen. 
Steeds hield hij daarbij, vermoedelijk om zich te warmen en te 
drogen, zijn rug naar de zon gekeerd. 
Het behoeft wel geen betoog, dat deze vogel voor de vischteelt 
schadelijk is maar hij is, althans in het binnenland, nergens 
algemeen en bovendien in den regel zóó schuw, dat hij de 
nabijheid van den mensch liefst zooveel mogelijk vermijdt. 
d. Familie der Pelikanen (Pelecanidae). 
Eene beschrijving van dit algemeen bekende vogeltype, dat 
hier onder den naam gangsa laut bekend staat, acht ik overbodig. 
Twee soorten zijn langs de kust van Java waargenomen, Pelecanus 
roseus , Gm. (Fig. 51) en Pelecanus philippensis , Gm. 
Bij de eerste soort, die iets grooter is (lichaamslengte zonder 
de pooten + 160 c.M.), reikt het bevederde gedeelte van het 
voorhoofd met een punt tot aan de basis van de bovenkaak; 
bij de tweede soort, die een lichaamslengte heeft van + 145 c.M., 
eindigt de bevedering van het voorhoofd langs een concave 
d warslijn. 
Beide soorten voeden zich uitsluitend met visch. Zij zijn 
zeer schuw en daarom moeielijk te verkrijgen. 
e. Familie der Meeuwen (Laridae). 
Eigenlijke Meeuwen van het geslacht Larus komen hier niet 
voor; daarentegen wel talrijke soorten van het geslacht Sterna 
