29 
onderlinge afstanden geplaatst. Men merkt dadelijk op, dat aan 
de uiteinden der lijn de verschillen tusschen twee opvolgende 
bladeren grooter zijn dan in het midden; in het verloop van de 
lijn vindt dit uitdrukking, door dat de beide uiteinden zich steil 
naar boven en naar beneden richten, terwijl in het midden de lijn 
bijna horizontaal loopt en vrijwel recht is. Men kan dus dadelijk 
uit de lijn aflezen, dat, hoe verder een afwijking van het gemid¬ 
delde afligt, zooveel zeldzamer zij wordt. Ieder blad, dat men 
tusschenvocgt, overbrugt als het ware het verschil tusschen het 
voorafgaande en het volgende; hoe meer bladeren wij nemen, hoe 
kleiner dus die verschillen worden; door steeds meer bladeren te 
nemen hebben wij het in onze macht die verschillen zoo klein 
te maken als wij zelf wenschen. Trekt men nu in gedachten een 
lijn langs de toppen der bladeren, dan geeft die lijn de variaties 
der bladlengten weer. Eigenlijk is dat een gebroken lijn, maar door 
veel bladeren te nemen kan men de hoeken in de lijn onmerkbaar 
maken, haar dus in een doorloopende kromme lijn veranderen. 
A angezien wij hier dus te doen hebben met variaties volgens een 
doorloopende lijn, spreekt men in dit geval van continue varia¬ 
biliteit of ook wel van schommelende of fluctueerende, omdat alle 
afwijkingen om een gemiddelde schommelen. 
liet bovenstaande voorbeeld betrof de bladeren van eenzelfden 
boom; men kan even goed als voorbeeld kiezen de kinderen, die 
van eenzelfden boom afstammen (stilzwijgend w’ordt hierbij ver¬ 
ondersteld, dat het zaad door zelfbestuiving verkregen is) en die 
alle dus eenzelfden erfelijken aanleg hebben medegekregen. Even¬ 
als bij de bladeren van eenzelfden boom zal men in zulk een 
zaaisel ook allerlei verschillen vinden; op de bedden staat de 
ééne plant wat gunstiger dan de andere en is daardoor wat meer 
opgeschoten. Wordt in dit geval ook weder de hoogte van een 
groot aantal planten gemeten en worden de cijfers weder, als voor 
de bladlengte geschiedde, naast elkander geplaatst, dan w'^ordt 
evenals in het eerste geval een continue lijn verkregen. De ver¬ 
schillen in het zaaisel vallen dus ook binnen het gebied der 
fluctueerende variabiliteit. Door de bedden zwaar te mesten en de 
planten wijd uit een te plaatsen, worden hoogere planten verkregen 
