— 128 — 
8— 10 mM. lang; de helmdraad is op ongeveer 1/3 van de lengte 
onderaan in den helmknop ingeplant, zoodat de laatste geheel 
vrij is van de buis. De stijl draagt aan den top een tweelobbigen 
stempel; de stijl is ongeveer 15 mM, de lobben ongeveer 5 mM. 
lang. 
De bloei heeft slechts in een bepaalden tijd van het jaar plaats; 
in de kenteringsperiode, wanneer weken van droogte met re¬ 
gendagen afwisselen, openen de witte bloemen zich. Uitgebloeide 
bloemen zijn aan de basis der buis soms zeer licht rosé getint. 
In zeer regenrijke, gelijkmatig vochtige klimaten vindt men zulk 
een sterk uitgesproken bloeitijd niet. 
De vrucht is langwerpig, als gemidd. afmetingen kunnen op¬ 
gegeven w’orden voor de lengte 15 — 16 mM., voor de breedte 
13 — 14 mM., voor de dikte 12 — 13 mM.; deze afmetingen va- 
rieeren echter sterk bij vergelijking zoowel van de verschillende 
boomen als van materiaal, dat van eenzelfden boom geoogst is. 
Aan den top van de bes vindt men den discus of navelvlek, een 
eenigszins ruwe plek, wier rand de plaats aanwijst, waar vroeger 
de bloemkroon op het vruchtbeginsel was ingeplant. De discus 
is vlak en ongeveer 2 — 4 mM. in doorsnede. De leerachtige, 
taaie vruchtschil is van buiten rood, van binnen geelachtig; zij 
omsluit een suikerhoudend, geelachtig vruchtvleesch en als regel 
twee zaden. De laatste zijn omgeven door een endocarp (de 
hoornschil), dat pergamentachtig, taai en geelgrijs van kleur is. 
Het zaad is verder nog omgeven door het zilvervlies (de zaadhuid); 
bij verschgepulpte zaden is dit vlies groen, bij gedroogde zilver¬ 
achtig bruin. De groef, waarlangs het endospermweefsel zich 
naar binnen inbuigt, loopt gewoonlijk in een rechte lijn midden , 
over de boon. 
De bessen bevatten steeds voor een zeker percentage rond- 
boon, meestal ook voosboon, een enkele maal ook drieboonen. 
De percentage-cijfers loopen voor de verschillende moederboomen 
sterk uiteen. Over het algemeen vindt men bij de typische 
Coffea arabica een lager percentage rondboon dan bij de varië¬ 
teiten, hoewel onder deze laatste ook vormen met een zeer laag 
gehalte aan rondboon voorkomen. 
