285 
§ 3. De kenmerken der vegalieve deelen. 
De Liberiakoffie ontwikkelt zich, wanneer men de plant onge¬ 
topt laat, tot een hoogen, breeden boom of struik; de stamhoogte 
kan tot 15 M. bedragen. De stam draagt een groot aantal pri¬ 
maire takken, die aan hun uiteinde secundair en tertair hout 
dragen; verder ontspringen er, vooral bij getopte boomen, aan 
de bovenste primaire takken wilde takken en adventieftakken 
aan, die, scheef uit de kroon uitgroeiend, gewoonlijk opvallen 
door hun zware vruchtdracht. Zijn de boomen dicht opeen ge¬ 
plant, dan vallen de onderste takken van de stammen af; de stam 
draagt dan slechts een vlakke kroon, bestaande uit de bovenste 
primaire takken met de daarop ontwikkelde wilde takken en 
adventieftakken. Door hevige bladziekte-aanv'allen wordt in den 
regel op ouderen leeftijd het uiterlijk \'an den boom geheel ge¬ 
wijzigd; in de inleiding (pag. 37) werd daarvan reeds een beschrij¬ 
ving gegeven. 
De internodien (rossen) zijn 5-20 cM. lang, gemiddeld onge¬ 
veer 10 cM. De dikte van het derde internodium wisselt af 
tusschen 4.5 mM. en 6.5 mM., gemiddeld is zij op iets meer dan 
5 mM. te stellen. Op de knoopen zijn steunblaadjes op de takken 
bevestigd; deze zijn breed driehoekig, naar den top toe sterk 
versmald; de breedte bedraagt onveer 3 maal de lengte; de 
overlangsche rib is als een onduidelijke verdikking waar te 
nemen. 
De bladeren zijn groot, zeer donker groen, van boven glim¬ 
mend, aan de onderzijde dof en iets lichter groen. 
De bladschijf is gewoonlijk vlak, dikwijls een weinig omgebogen 
langs een lijn, die loodrecht op de hoofdnerf staat. Bij enkele 
moederboomen, bv. bij moederboom K uit den Cultuurtuin, is het 
bladvak een w^einig gegolfd. 
De vorm van het blad is langwerpig; de grootste breedte ligt 
gewoonlijk over het midden; soms ver over het midden. De 
zijkanten van het blad zijn begrensd door ongeveer gelijkmatig 
gebogen lijnen; naar den bladsteel toe gaan deze over in rechte 
lijnen, die den bladvoet begrenzen. De bladsteel is bij de ver- 
