320 — 
Coffea liberica Moederboom E. Cultuurtuin. 
De boom is meer dan 7 M. hoog; do omtrek van den stam is 42 cM. 
Op een hoogte van 2 M. boven den grond splitst de stam zich in drieën. 
Vanaf 90 cM. boven den grond tot aan deze plek komen er eenige 
zwaar ontwikkelde primaire takken aan voor; de dikste ervan is 24 
cM. in omtrek. Deze primaire takken dragen veel wilde takken en 
pang baliks. Het bovengedeelte van de drie stammen draagt dunnere 
primaire takken, waaraan matig ontwikkeld secundair hout. De straal 
van de sprei is ongeveer 2 M.; de kroon is onregelmatig van vorm; 
het bladerdak is in het geheel niet gesloten. 
De bladeren varieeren sterk in lengte; voor het geheele jaar berekend, 
is de lengte gemiddeld 21.30 cM., dus vrij groot; de verschillen der 
afzonderlijke gemiddelden voor de afzonderlijke maandgroepen loopen 
niet sterk uiteen. In het begin neemt de bladlengte wat toe, om voor 
de latere tweemaandelijksche perioden weer te dalen. De gemiddelde 
lengte der platboon is voor de verschillende partijen eveneens tamelijk 
constant. De boom vertoont, op het oog beoordeeld, nog geen teekenen 
van achteruitgang; de vruchtdracht is nog steeds voldoende. Het product 
rijpt het geheele jaar door; de boom behoort onder de goede dragers. 
De verdeeling van den oogst in 1908 was als volgt: 
Januari 3.1 Kg. 
Februari 2.2 » 
Juni 5.5 » 
Juli 10.4 » 
Augustus 2.4 » 
December 4.3 » 
Voor 1908 was de totale productie dus 27.9 Kg. beskoffie, wat een 
hoeveelheid marktkoffie vertegenwoordigt van ongeveer 4.5 katti. 
Uit de maandgroep van April werd een dertigtal bladeren genomen 
om daaraan de gemiddelde afmetingen te bepalen. Voor de gemiddelde 
lengte werd gevonden 22.25 cM.; het grootste blad was 29.1 cM., het 
kleinste 14.5 cM. lang. De breedte bedraagt gemiddeld 7.4 cM., met 
als uitersten 4.9 cM. en 10.1 cM.; het cijfer, dat de verhouding tusschen 
lengte en breedte aangeeft, wisselt af tusschen 2.38 en 3.67 en bedraagt 
gemiddeld 3.0; de moederboom E. behoort dus tot de smalbladige 
typen. De grootste breedte van het blad ligt ongeveer op het midden; 
de zijkanten zijn door gelijkmatig gebogen lijnen begrensd, die bij den 
bladvoet in rechte, naar den bladsteel toeloopende lijnen overgaan. De 
blad top gaat geleidelijk in het breedere deel van het blad over; het 
uiteinde ervan is vrij scherp. De lengte van den bladtop bedraagt 
gemiddeld 10.2 mM., met als uitersten 6 en 14 mM. 
