603 
Zij heeft de groeikracht en de bladeren van Coffea liberica, de habi¬ 
tus en groeiwijze van C. stenophylla. Evenals bij deze laatste soort 
vallen bij den hoogtegroei van den stam de ondertakken af en 
slechts bij uitzondering krijgt men goedgevormde boomen. De boon 
ziet eruit als die van stenophylla, de opbrengst is niet beter. 
Misschien ligt het geringe succes, met beide koffiesoorten 
bereikt, aan de plaats van den proeftuin te Camayenne. 
Met een proefaanplant van C. affinis in hoogere streken wer¬ 
den betere resultaten verkregen. Er zij hier ook nog op gewezen, 
dat blijkens een illustratie van het artikel (zie afb. op pag. 204) 
de koffie blijkbaar zonder schaduw geplant is, terwijl zij in het 
wild steeds in de bosschen voorkomt en dus blijkbaar wel op 
schaduw gesteld is. 
De Wildeman, die de eerste wetenschappelijke beschrijving 
van de Coffea affinis gegeven en haar zoo gedoopt heeft 1), 
beschrijft haar als een soort met langwerpige, peervormige bessen, 
de bladeren zijn 11 — 17 cM. lang en ongeveer 4 — 6 cM. breed, 
in het geheel dus wat breeder dan die van stenophylla. De 
stenophylla, die De Wildeman afbeeldt 2), is ook gekenmerkt 
door langwerpige bessen; als afmetingen der bladeren worden 
opgegeven 5.5 — 14 cM. lengte, 1.3 — 3.8 cM. breedte. 
Het zal niet noodig zijn hier verder op de verschillen in de 
wetenschappelijke beschrijvingen in te gaan. Het was slechts 
ons doel erop te wijzen, dat de Coffea stenophylla in haar vader¬ 
land verschillende typen vertoont, wat de vruchtvorm en de 
afmetingen der bladeren betreft, een verschijnsel, dat wij bij de 
boomen op Java terugvinden. 
Het is mogelijk, dat deze verschillende typen de waarde van 
constante ondersoorten hebben, en waarschijnlijk, dat de Coffea 
affinis als zulk een ondersoort opgevat dient te worden. Wij 
bezitten van laatstgenoemde soort geen planten, zoodat het mij 
niet mogelijk is geweest dit punt nader te bestudeeren. 
1) De Wildeman, Bullet. Jardin colonial Nogent s. Marne, 6 (1904) p. 113. 
2) De Wildeman, Enumeration d. pl. réc. p.1. Mission Laurent, pl. 62 — 64. 
PI. 62 geeft de plaat uit bet Bot. Mag. weer; pl. 63 is een zeer fraaie afbeelding 
van een stenopbyllatak zonder terminale bloemen ; pl. 64 is een pbotograpbie 
van een jonge plant. 
