— 605 
van luizen te lijden, welke door tabakswater en groene zeep zoo veel 
inogelijk bestreden werden. 
De gezond uitziende stammetjes hebben eene hoogte van 2 M. bereikt”. 
Het jaarverslag over 1901 bevat het volgende: 
„De hoogte der exemplaren, die zich het krachtigst ontwikkeld hadden, 
was aan 't einde van 1901 ongeveer 3 M. Van bladziekte hadden de 
hoornen niet te lijden, wel daarentegen van djamoer oepas. Een rijke 
bloei viel bij herhaling te constateeren; om het rijp worden der vruchten 
behoorlijk te verzekeren en de jonge hoornen niet te veel te doen lijden, 
is een deel van de jonge vruchten verwijderd. In de oude bladeren 
dezer koffiesoort is geen coffeïne aanwezig, in jonge daarentegen werd 
door Dr. van Romburgh 0.88% gevonden.” 
Aan het jaarverslag over 1902 ontleen ik: 
„De groei der boompjes, met uitzondering van een enkele, die van 
den beginne af een ziekelijk voorkomen had, laat niets te wenschen 
over. Het hoogste exemplaar had aan het einde van het verslagjaar 
eene hoogte van 3.61 M. bereikt. Een groot aantal plantjes konden 
uit zaad gekweekt worden. Ook in het afgeloopen jaar viel een rijke 
vruchtdracht te constateeren, zoodat aan alle aanvragen ruimschoots 
kon worden voldaan." 
In het jaarverslag over 1903 wordt opgemerkt: 
„Een der oudere boompjes stierf; de anderen ontwikkelden zich zeer 
goed; het grootste exemplaar heeft een hoogte van 4.2 M. bij een stam- 
dikte van 31 cM. en eene kruinmiddellijn van 3.16 M., op eenen leeftijd 
van 4 jaar. Zij hadden zeer weinig van bladziekte te lijden en gaven 
ruim zaad. Een kleine, jonge aanplant staat gunstig. De stenophylla- 
boon is zeer klein; een proefje ervan bereid en gebrand, gaf een bijna 
ondrinkbaar aftreksel." 
Aan het jaarverslag over 1904 is het volgende ontleend: 
„De oudere boompjes van Coffea stenophylla bleven zich zeer goed 
ontwikkelen; het grootste exemplaar had aan het einde van het jaar 
eene hoogte van 4.85 M. bij een kroonmiddellijn van 3.35 M. en een 
stamomtrek van 33 cM. De reeds in 1903 gemaakte jonge aanplant 
werd getopt op ongeveer 1.75 M.; eenige boompjes hiervan stierven 
tengevolge van wortelziekte. 
Op de pepinières werden enkele plantjes opgemerkt, die van de 
anderen verschilden door vorm van blad, welk verschil zich gaandeweg 
accentueerde, zoodat het waarschynlijk is, dat er een toevalige hybride 
ontstaan is van stenophylla met abeokuta." 
Het jaarverslag over 1905 bevat de volgende opmerkingen: 
„De oude zaadboomen van Coffea stenophylla houden zich goed. De 
boompjes in den tweejarigen aanplant ontwikkelden zich zeer gunstig 
en wetden op eene hoogte van 5 voet getopt; eenige exemplaren stierven 
