— 676 — 
dan bij de andere moederboomen. Voor de plat- en rondboon 
vindt men, wanneer zij nog in de hoornschil en luchtdroog zijn, 
ongeveer 0.50 gr., zoodat het gewicht der bereide koffie op 
ongeveer 0.25 gr. mag gesteld worden, of belangrijk meer dan 
het gemiddelde voor de soort. 
Bij de andere moederboomen vindt men een gemiddeld boon- 
gewicht {luchtdroge hoornschil), dat van 0.17 gr. tot 0.25 gr. 
gaat; als gemiddelde kan men nemen ongeveer 0.20 gr., waar¬ 
aan dus een gemiddeld boongewicht (voor het bereid product) 
van ongeveer 0.10 gr. beantwoordt. 
De lengte der hoorschilboonen wisselt af tusschen 12.38 mM. 
en 10.83 mM. Ook de vorm der boonen blijkt weder te verschillen; 
zoo vertoonen laatstgenoemde, kleine boonen een grootere gemid¬ 
delde breedte dan de veel langere van boom No. 104. 
Ten slotte moeten wij nog een oogenblik stilstaan bij de cijfers 
voor de uitlevering. Men ziet, dat dit cijfer sterk verschilt en 
daarbij vooral verband houdt met het percentage voosboon, dat 
voor enkele partijen meer dan de helft bedraagt. Waarschijnlijk 
zal dit moeten worden toegeschreven aan het feit, dat de boomen 
slechts hun eerste oogst opleverden, en zal dus later het abnor¬ 
maal hooge percentage dalen. Onder deze omstandigheden kan 
men de cijfers voor de verhouding van bes tot winddroge koffie 
moeilijk met elkander vergelijken. 
De hoornschilkoffie gelijkt sterk op de hoornschil van Abeo- 
kuta; het schilletje is eveneens bruingeel, bros en dunner dan 
bij Liberia. Het zilver vlies laat niet gemakkelijk los, zoodat wel 
steeds de bereiding met behulp van een drooghuis zal dienen 
te geschieden. De kleur van de weinige boonen, die glashard 
afgedroogd werden, is geel. 
§ 5. Productie, groeikracht en ziekten. 
Over de productie op Java is, met het oog op de jeugd der 
aanplantingen, nog geen oordeel te vellen; enkele cijfers mogen 
aan Chevalier ontleend worden. 
Een in het wild groeiende boom van ongeveer 5 jaar, 8 Meter 
hoog, leverde 600 bessen, of 1200 boonen, wat dus op een jaar- 
