2*8 
m ) q ( & 
conftrufcliones Domm. de la HIRE & NE WTO- 
NI laborare incommodo , quod direftricem præ- 
fupponant, quæ in orbitis circulo finitimis ad per¬ 
magnam abit diftantiam. Hifce commotus rationi¬ 
bus, novam problematis HALLEIJANI exornavit 
conåruäionem Dom. NICOLLIC, algebraicam fi- 
mul fubjungens ejusdem folutionem d). Sequen¬ 
tem itaque ideo heic non apponimus, quod novi 
quidquam nos præftitifle cenfeamus , vel quod arti¬ 
ficio quodam fe commendet, fed quod fimplicior 
nobis videatur ulla , quæ haftenus ad noftram per¬ 
venit cognitionem, <& expeditioris forte applicationis. 
P r ob lern a, 
Datis tribus radiis verioribus cum angulis ab 
iisdem interceptis , invenire Sectionem Conicam . 
Sit ABCD (Tab. XIV Fig. x). Seftio Conica, cu¬ 
jus Focus <S, vertex A\ SB, SC , SD, radii vedtores 
dati, anguli BSC , BSD intercepti quoque dati. Po¬ 
natur Sä zz a, SC — b , SD z=z r, angulus BSC —u, 
angulus BSD zz u, & angulus BSA — x, excentri- 
citas Sectionis Conicæz^r, & femiparameter = /• 
Eritque ob notiffimam Seditionum Conicarum pro- 
/ i 
pnetatem a 
l 
i 4- e Cos X 
i + e Cof v -4- X 
, unde/~ a-bae Cos .xzzb-bbe Cos. v-b X 
e Cos. u -b X 
a 
c bce.Cos. u-bx, & hinc 
a Cos. X — b Cos. v ~b x 
a 
$ Cos. X —C Cos Al-bX 
& pro Cos. v - 4 - Xj Cos. u -f x 
fub- 
à ) Mémoires de 1’ Academie Royale des Sciences An. MDCCXLVI. 
fflg. 291. 
