Anno i t 740 s ^ ^ i€f 
^nam eo petveneric, definens ; alia aucera in medio pife® 
exorta ad caudam Hy terminatur. 
Coloris eft pallidi & maculam tranfverfalem debilem ge^ 
ric in fquama omni 3 aliam eamque candidam fub utroqu® 
iabro 3 & plures in foramine branchiarum. Singulariffimast 
oftendic maculas quinque nigras caput verius utrinque ^ 
quarum prima rotunda 3 pifi magnitudine, prope caput , 
ftadm ante lineam longicud!nis3 & circulo albo cindlaefi* 
Quacuor fubfeqirentes pari femper fpacio & linea redla di- 
fpofic^ 3 coeruleo-obfcuriores , cranfverfales feu potius ob« 
long^ funCj margine hinc inde prominente 3 lingulae macu¬ 
la alba terminatam extremitatem ^bent , nec tanto fpado 
inter fe , quanto fecunda diftac a prima . 
Quod fi Artedmm in Ichcyoiogia ducem fequi velles ^ 
dicendus erit : Biennius maculis quinque utrinque wrfm 
caput nigris. 
Valentini Defcriptio Amhoina Tom. 3. pag^ 43J. FigftgZe 
ka : Deifinus fluviatilis , pede r. longus 3 capite magno , 
lotundo, caeruleo3 fupra radio ccieruieo 3 ex lateribus fuK 
TO ferrugineo colore notato , caeterum delfini capiti fimil- 
limo gaudet . Oculis fulvis, fupra maculis quatuor rubris, 
§€ in parte fuprema fulvis ( haud ua nofter ) & pinnis 
abdominalibus purpureis nigrilque , prope ventrem fulvis 
&c rubris , cum radio fulvo ex altero latere capitis , nec 
non maculis feptem minoribus fub ventre ( has in nollro 
non reperivimus } pinnis dorfi viridiffimis, margine fulvo 
fubtus autem rubro limbo notatis . Radicem caudae confli’*, 
ruunt duse fodicul* fulv^ fundo nigro. Cauda tandempur^ 
purea eft & ferruginea . Caro ejus grato optimoque cibo 
venit 3 & in fluviis captatur. 
Hanc defcripdotiem Valentynianam ad pifcem vivum ^ 
meam vero ex illo3 qui in Ipiritu Vini adfervatus fuerat, 
profedlam efie cogites3 nec miraberis differentiam. Figura 
uterque multum convenit , nili quod ille cauda bifida in- 
ftrudus cffe dicatur, quam ex vi illata provenifle c^nfeo. 
Hinc imaginem ejus fubneiiere vifana eft^ qu« nulla 
% varietate ab illa differt® 
xm. 
