J M NV S 1744 , 
1 . 
Phy£apuit infeBorum genus novum^, 
per GAItOLUM dc GEER defcriptus. 
r vegetabilia & artittialia quajvis < fie quoqug 
infedia ^ in genera fna diftribiiuocur « Quod ^ 
qui optime^ fieri pofTit j id Linn^i Syfte- 
mace nacurse cognofces* ( ^ ) Hic enim ma¬ 
gnus vir in Phyficis ^ nomina^ inferiorum ^ 
quocquoc coufqu^ innotuerant, ibidem recen- 
fuit • Hoc autem hiftona naturalis cum reliquis fcienciis 
commune habet ^ quod augeri , & incrementi capax effe ^ 
queat. Ex quo enim illud fyflema mturse prodiit ^ infeda 
plura, vel ego j, detexi , quas nulli ex generibus hucufque 
cognitis adnumefari poffunc, fed ad novum aliquod refe¬ 
rantur , neceffe eft . Huc pertinet infe£tum , cujus defcrU 
pcioni nunc accingor ^ cuique nomen Phyfapus tribui « 
Minimum eft infe£l:iim ^ & nudo oculo vix innotefeic , 
hinc Microfcopio eonfideratum cibi exhibet lab^ ix. Fig^ 
xo. II, Phyfapum fpeciei duplicis. 
Primo igitur, generalia qusedam de Phyfapd omni prse- 
rnictam , deinde autem ucramque ejus fpecicm ^ figillatini 
pertraflabo. 
Corpus Phyfapi j F/>.n. longum , & longitudinis re- 
fpedu, exil^ft. In capite geric duas antennas t» t. in fe’<* 
nos artieul( 5 s divifas. Oculos q. habet ex pluribus ocel¬ 
lis fpb^dcis, more infertorum alatorum, eompofitos. CI7- 
peus, more infedorum elytris inftru£lorum , duabus cX 
S 5 par- 
( ^ ) Conf. Cei. Lyometii Ohferv, dd tejferl Infeclo Theologl^fk 
Gsillice redditatii, t.ih. i. /if. /?. 86., ubi recenfita? & dijir- 
dicatx leguntur methodi pr^ecipu^e infetfta defcribendi , hucufque 
cognitae, excepta Linnaeana ,* fed in editione nova fyftematis te 
ipfe Linnaeus nonnulla invertit. 
