Lib. 4« in dorroymn<£ eriguntur, i jj 
corporis carina pihna, radiis 13 inftruóta, dorfali pofteriori fimilis : re¬ 
tro eam in eadem reda ad caudam ufque difpofitse funt 8 pirinul®, üs 
quae in dorfo pares. Juxta caudam in medio utriufque lateris, cutis in 
pinnam quandam tenuatur, unde corpus eo loci quodammodo^quadra- 
tum fit. Radiofse branchiarum carunculse pediniformes exiguae funt & Branchia. 
rotundse, ut in Pelamydibus. Ventriculus longus, rotundus, ad anum fere Ventriculus: 
pertinens, in acutum delinens. Hepar in tres dividitur lobos-, medio 
pallidum, verfus margines rubicundum. A medio'namque pallido.feu 
croceo lineolx qusedam feuradii rubicundi conferti ad extremos mar¬ 
gines tendunt. Lobus dexter cavitatem manifeftam habet, unde exo¬ 
ritur veficulafellü tenuis, prselonga, ad fundum Icilicet ventriculi & ul- Cyjltsfellea. 
terius dependens. Ad pylorum exinteftino Appendicum trunci multi ^Vphyfes. 
oriuntur, in infinitos ramos filis tenuiffimis fubtilitate pares divifi^ & 
parenchymate quodam firmati. Lien rubicundus, grandis, longuSj, ^Lien, 
pyloro fcilicet ad inteftini flexum porredus. Cor triquetrum, amplum. Cor. 
Thynni gregales lunt: inveniuntur autem non in mari Mediterraneo Locus. 
duntaxat, quamvis ibi frequentiores & maximo numero, fed‘& in Ocea¬ 
no: Penfanties enim ( ut diximus vidimus in Oceano Britan¬ 
nico captum, cujus ventriculus Harengü minoribus feu Pilcbardü reple¬ 
tus fuit. . . 
Cordyla., Lelamis, Thynnus feu Thunnus 6t unius ejufdemque 
pileis nomina funt, setate differentis. Cum enim ( inquit hift. animal. 
lib. d. cap. 17. Arijioteles) Thunni in Lonto peper erint^ fiunt ex ovo quas T 
'alii vocant Scordylas ('funt qui Cordylas legunt,) 'Bytyjintii Auxidas, ideo .•<<< 
quod paucis diebus augejcunt (3 Ponto exeunt autumno una cum Thunnis , 
remeant vere jam Pelamydes failce: Thunni quam Pelamydes anno uno ma^ 
jores efie videntur. Eadem breviter fuo more repetit lib.^.cap, 
1 $. Athenceus lib.j. Softratus infecundo de Animalibus Pelapiyda Thyn- 
nida vocari ait^ cum vero major evaferit Thynnum , hoc rurfus majorem 
Orcynum: cumvero mirum in modum accreverit cete. Verurn ex Pelamy¬ 
dibus nunquam fieri Thynnos fic ut Arifioteles, Plinius ^ aliique è veteri¬ 
bus opinantur, Gidius, Salvianus, Scaliger a pifcatoribus Li- 
gurehlibus & Maffilienfibus edodi. Et fan.e ( 'n\c\\xït Scaliger ) corpulent 
tia diverfa eji aliquantulum fubtilius intuenti. ProduHior Pelamis, ^ li-^ 
marum filamentis teeniatim varia, queein Thynno funt nulla : quas de pifce 
quem Itali hodie vocant vera effe experientia didicimus. Pe¬ 
lamide vero Romanis didum veterum Pelamydi eundem efle, cura 5 c ^ 
nomen & fpecies & magriitudo conveniant, non eft cur. dubitemus. 
Thynni Grsecis a verbo & interpofito v quod eft didi funt, Thymi nomU 
ut Grammatici volunt. Impetu enim & furore quodam fertur & 2 i%\- nis Etymon. 
tur hic pileis, oeftro maxime infeftante fub canis ortum. Gefnerus 
Thunni nomen, probabili conjedura, ab Hebraico fadum vi¬ 
deri ait, quod interpretantur vel pifcera magnum. At ceti no¬ 
men, ut vidimus, Thynno maximo attribuitur. 
Thynnos ƒ elTe conflat: live ex Oceano mare Migratio, 
neum ingrediantur, live primum ex inferioribus Mediterranei locis a- 
fcendant donec in Pontum pervenerint ubi pariunt, ac rurfus egredi¬ 
untur. Gefner. Primum nobis verilimilius videtur, & plures autores ha¬ 
bet.' Oppiano etiam tefle fubeuntes capiunt primum Iberi; deinde 
Celtas circa Eridani oflia, & vetufli incolae Phocaeae i tertio Tyrrheni Öc 
Siculi, inde per totum mare difperguntur. , 
Thynnos non alibi quam in Ponto foetificare tradit eum-. Xom 
quefecuti Plinius^ Sohnus : ut vero refert, pariunt in Maeotide 
palude. Wottonus. Dextra ripa intrant Pontum, exeunt laeva: id acci¬ 
dere exiflimatur, quia dextro oculo plus cernunt, laevo hebete natura» 
Plinius 6c Solinus ex Ariflotele. Rationem hanc falfam elTe fufpicor., . 
Vita Thynnis longiflima biennio. Plinius, AnfoteUs, Nos Thynnos i 
Z ^ multo 
