Appendix ad Hifloriafn Naturalem Fifdunt, 
Saurm Salviam, Tarantola Rom^d ' 
Pifcis eft teres oblongus, Sphyraenae fere figura, ad c'apüt gracilior, inde 
fénfim crafiior ad primam ufque dorfi pinnam, ex quo paulatim iterum graci- 
lefcit ad caudam üfque. . C^em delcripfi vix fpithaiiKim longitudine aequabat 
[pedali menfura majorerfinöU vidit Salvianus j erataufém is pollice crafiior. 
Color in dorfb idem qufCóbii tertii nobis delcripti, in’ ventre, albus [Salviano 
delcriptus [ erat is adultior, abtateautenl colores variant / ventre erat fubal- 
bido, dorlb ex viridi nigricafife, maculis qUam plurimis virentibus, rubeis, coe¬ 
ruleis atque nigricantibus dorfum caput latera nonnullorum Serpentum in- 
ftar varie admodum pingentibus. Quamobrem, inquit, non Iblum ore,roftro, 
capite, atque reliqua corporis figura, led colorum etiam varietate, proxime a- 
deo ad terreftris Lacerti accedit fimilitudinem,ut ei fimillimus, fi pedes excepe-^ 
ris, videri poflit ] caput furnmum planum efl:, in medio autem, prsecipue inter 
oculos, velut foflula excavatum. Oculi parvi, extantes. RiÓ:us oris ampliL 
fimus. Serpentis inftar; roflrum in angulum acutum produftum. In margi¬ 
ne utriufque maxillae unictim habet dentium ordinem, praelongorum, acuto¬ 
rum ; alium infuper in palato ei qui in fuperiore mandibula ell parallelum : 
Lingua angufta Se duplici dentium ordine infl:ru£ta. Aperturae branchiarum 
ampliffimae. Duae in dorfb pinnae: Anterior una circiter tertia longitudinis 
parte ab extremo roftro diftat, radiis 12 intertexta, quorum primus altiflimus, 
reliqui ordine humiliores ad poftremum ufque radii hujus pinnae varii erant ex 
fUlco & cinereo: Pofterior non longe a cauda fita parva, radiis deftituta, nihil 
aliud efie videtur quam appendicula quaedam carnea aut cutanea, qualis in Sal¬ 
mone reliquilque truttaceis Pifeibus cernitur. Cauda forcipata. IPinnae ad bran¬ 
chias fingute radiis circiter 13 donatae minufculae 8^ breviores funt; ventrales^ 
aliquanto inferius fitae, f quod in marinis fingulare eft ) multo longiores fiint, 
habentqUe fingulae radios 8, quorum^anteriores breviffimi, poftremi longiflimi» 
Orificium excrementorum vix una longitudinis quarta parte a cauda diftat, a 
quo pinna radiorum 10 imo ventri haeret. Squamae huic Pilei mediocres fiint. 
Abdomen peritonaeum album luccingit. Hepar pallidum eft, ventriculus ob¬ 
longus conicus. Appendices numerofe, non tamen ad Pylorum omnes led fe¬ 
cundum Inteftinum in longum exeuntes. Nec veficulam aere inflatam, neque 
cyftin felleam in Pilee non recenti invenimus. 
Pileis hic lingularis eft nec alium novimus è marinis ei fimilem: Pilei lacu- 
ftrPReutele difto non admodum diflimilis eft. 
In mari vivit, [ut aiunO caenofis locis deleöatur. Ariftoteles inter gre¬ 
gales repofuit: Sed cum in mari Mediterraneo finguli capiantur (inquit SaL 
vianus ) Iblivagos melius dixeris: tam raro capiuntur ; ut vix fingulis annis 
Romae in foro Pifcario bis deni capti videantur. Nobis certe quamvis forum 
Pifcatorium aflidue frequentavimus, 5 menfium fpatio quibus Romae haefimus, 
unicus tantummodo hujus generis Pileis oblervatus eft. Romani autem Ta- 
rantolam vocant a fimilitudine Lacerti cujuldam domeftici ibi frequentis,quem 
eo nomine appellant. 
Pileis Albacore leu Albacara diftus Nautis & peregrinatoribus maxime notus, 
nec deferibitur nec figuratur ab ullo Autore nobis cognito; forte Alba Coretta 
Pijonii idem fit Pileis. 
EPILOGUS 
A Tque haec lunt quae de Pilcibus breviter dicenda habuimus: Nec enim [ut 
in Praefatione ad Ornithologiam diximus ) Pandectas Pifeium compone¬ 
re, in quas quicquid ufpiam rulpando inveftigare potuimus coniiceremus,nobis 
H in 
