4 Cap. I. 
GuftaviAdolphi fcripfit, potius, ex eo nomen ipforum derivat, 
quod laceri pannofique quotannis excurrerent in Sueciam. Ver¬ 
ba ejus funtinc. i. Ex ea regione magna mendicorum copia in vici¬ 
nas Septentrionis provincias quotannis &olim irrumpens,fefe in confpe - 
ctum ruricolarumprojecit, qui cum omnes laceris &fra£lis vifebantur 
vejlibm,a plebe Sueclca Sue cum nomen, nempe Lappffunt merito for i it i. 
Qu an quam nec excurrant Lappones tam frequentes, nec finttam 
pannofi,ut prx aliis hoc nomen eis potuerit imponi*,Finnonibus pu- 
ta,&fimiIibus.SednecpeIliti femperLappi,ut videtur velle Wexio- 
ni us, verum contra frequentius amidi veltibus ex lana, ut oftendam 
in fequentibus. Grotius putabat Lapposdidos a currendo. Ver' 
baejusfunt in Indice Nominum propriorum apud Procopium 
Scriptores Gothicos: Lappi, Loppi, Lupiones , in Tabula Peutingeria - 
na. Cur fores gens eH curfu valida. Sed nec hoc probare poflum, 
cum vocabulum 3 quodcurfumnotat,unicofcribaturp^ quod gen¬ 
tem duplici. Lcepa enim apudSuecos currere, pro quo Germani 
duriore fbno lauffen, Lapp autem Lapprn . Praeterea nec Lappi cur¬ 
runt (impliciter,ied in nivibus & glacie,certis ad idfadis calceis in- 
fiftentes, fineque curfu, ipfa lubricitate celerrime fe protrudunt» 
Aliiexiftimant, non regionem ab incolis, fed incolas a regione ita 
didos. Quomodo & Norvagi, Efthones, &: alii non pauci fic a 
regione appellati. Videturquehoc juvari eo, quoniam qui Lappi 
aliis,incolas regionis, Lappomanni funt Olao Magno,ficut nominan¬ 
tur &Nordmanni,£cWejlmanni,§£ Sudermanni. Quibus in vocabulis 
cum illud manni fignet viros,regiones iftas habitantes,Lappoman- 
ni quoque credipoflunt fic vocati,quod fintquafiviri, hoc eft, in- 
eola^habitatoresve Lappis. Regionem vero Lappiam fic putant 
didam propter fitum,quod fit ultima extremave portio Scandina¬ 
via, illique velut pannus & appendix aliquis adhaereat* Quin imo 
exiftunt,qui ™ Lappu,Finnonicum affirmant effe, ac fignificare 
extimum vel extremum, Lappiamque appellatam, quod extrema 
fit in finu Bothnico. Joh. Tornamus: Lykare <er dett, att thefkolcj> 
nambde vvare afdett Emska ordet happu, dett ar, ettjlnt, e lier e enan¬ 
da uppao nagot. i*ykafom dejfe vvore andan,flutet e lier dhe aldraytterfia 
