De Lingua & Sermone Lapponum. igj 
fesFinnonicam, Uhmenfes&PirhenfesSucticam &Norvagicam. 
Idem ; St ver fle delen af "Tornoe och Kimi Lappam atalamajlpinska* 
The andre Luhlea , Pithea , ochfar deles Vmea Lappar Knnne och e enfio- 
or deeltalafvv&nfka. Hoc eft : Pars maxima Lapponum Tomen- 
fmm & ICimenfium callet linguam Pinmnham . Cateri Luhlenfes, Pi~ 
thenfes & pracipue Vmenfes Suet icam quam plurimi , Atque fole t a- 
pud ipsos honoratus effe 5 fi quis fit peritus harum linguaruih. Qui 
promptijfime has linguas addifcit , inquit noniinatusfepefcriptor » 
is pramium inde referrefibi non exiguum videtur, cupit que c ater is an¬ 
teferri, V ei fi ipfa ej us malis verba : Den ,fom <erfardigfi faodant 
at t lar a, han fynes vvinna ftverfia priifen, och vvilfoerandra ahrat 
vvarda. Non igitur mirum poteftcffe , fi& Suct-ica nonnulla in Ter¬ 
mone Lapponico inveniantur. Cum prxfertim fieri non p olfit, 
quin quas res non a fe iplo habet populus, fed acceptas, aperegri- 
mis, fimulcum rebus nomina earum feciamaccipiat, & inufiisfu- 
os transferat. Quod exemplis plurimis probari poffet fi hoc age¬ 
retur. In Lapponica lingua huc referri dehenSalug beatus, quod 
Suecis eft Saligh . T{iip, culter,quod Suecis kmifpido , tignum» 
quod Succistilio 5 atque hujus generis alia bene multa. De qui¬ 
bus omnibus re&iflime Reverendus dc eruditifiimusDn. M.Johan- 
nesTonyeus limitationem aliarum linguarum videturfartimnecefifi* 
tmintroduxiffe ,fartim converfatio cum aliis hominibus. Quare qui 
mm Suecis converfantur, Suet ha vocabula immifcent, qui cum Pinnis t 
pinnonica fellantur, qui ibidem in Norvagia Germanos audiunt, Ger¬ 
manice afsuefcunt. ^aPtque hac e fi cauffa, quod una eademque res 
varias habeat af fellat iorns. Exempli gratia, Equtts vocatur Suetice 
hsfi, pinnonice hapoit^, Germanice Poff, ita etiam Lapponice, fiqui- 
dem equi non funt in Lapponia. Oportet igitur, nomina cum rebus ali * 
unde mutuari. Quod de voce Roff apud Lapponas obfervat Do¬ 
minus T orneus, idem pertinere puto advocabulum porcus, nec ex 
Latino, fed Germanico veniCefufpicor , quum Germani Borck, ap* 
pellent majalem (eu caftratumfuem, quale genus cum acceperint 
ex Norvagia , fimul & vocabulum eft verifimilein linguam fiiana 
mnstulifle, Atqueitares fe habet etiam in aliis, Quibus pro- 
Aa inde 
