«»»9 (7«) «®»s» 
mum, fubftantia altera in alteram penetrante, etfic 
impreffionem in ea efficiente. 
Tertium caput, de Sede animae infcriptum, quae- 
ftioni impenditur, utrum anima fit in fingulis cor¬ 
poris partibus, an in quibusdam folis, et quaenam 
illae fint? Ad foluendam hancce quaeltionem, Cl. 
Auflor tres alias quaeftioncs ponit, 1. utrum fenfa-p. 33. 
tiones in ipfis organis fiant, an ad ea tantum refe¬ 
rantur ab anima ? 2. num omnibus a Odonibus, quas 
corpus noftrum naturaliter edit, producendis fuffi- 
ciat mechanifmus? 3. ;num, fi mechanifmus infuffi- 
ciens deprehendatur, aliae animae, praeter rationa¬ 
lem , in auxilium vocandae fint? Quod ad primum 
attinet, refpondet Auftor, fenfationes non fieri in 
organis fenforiis, fed ab anima referri ad organa illa, p. 
vel potius ad extremitates neruorum in organis fen- 
fuum; idque inde euidens efle, quod homo manus 
habens paralyticas, aut cui oculi fint euulfi, in fomnio 
tamen fibi videatur fenfu taflus aut vifus in ipfis illis 
organis frui. Ad fecundam quaeftionem AuO:or ne¬ 
gando refpondet, et prouocat, quod miramur, ad 
iudicium unius cuiusque, qui, nullo dum opinionis 
praeiudicio occupatur, attente confiderauerit cordis e’ 
rana viua euulfi motus tum fpontaneos, tum irritan¬ 
do fufcitatos; quippe neminem fore confidit, qui 
non confiteri cogatur, cor illud fenfu adhuc et vita 
praeditum efie, atque ergo admirabiles hosce eius p- 57* 
motus ab animae cuiusdem afffione proficifci. In 
tertia quaeftione foluenda Cl. Auflor stahlio acce¬ 
dit, et ab una eademque anima rationali omnes 
omnino corporis humani motus internos, externos, 
effici affirmat, hocce argumento ufus: ,, afliones na- p* 61 
turales et vitales hominis nunquam fiunt, nifi prae- 
fente anima rationali, quae illarum caufa idonea ha¬ 
beri debet (cum enim guftare, videre, olfacere, co¬ 
gitare, iudicare, ratiocinari, tot mufculos in moti¬ 
bus voluntariis mouere poffit anima rationalis, cur 
prin- 
