(is) 
OStauus porro commentarius procedit ad contem¬ 
plandas erucas femiuillofas, fedecim pedibus inftru- 
£Ias. Ad has pertinet: eruca magna viridis, tuber¬ 
culis tofacei et aurei coloris, ex falice. In his tuber¬ 
cula diuerfae longitudinis pilis exornantur afperis, 
rigidisue, chryfalidem itidem fpinofam in folliculofo 
rete abfcondunt eoque denfo, cuius orificium alte¬ 
rum , quo fuo egredi pofflt phalaena tempore, aper¬ 
tum deprehenditur, in coloribus etiam maculisque 
p. 2§o. alarum fexus differt. Eruca nigra tredecim maculis 
oualibus magnis in dorfo, pilis remiformibus ex alno» 
deinde recenfetur, cuius pili a bafi tenuiori latefcunt, 
remorum inflat*, phalaena antennis conicis inftru- 
itur et granulatis, lingua nulla, coloris eft cinerei 
nigricantis, cum duabus maculis albis, ut in ala fupe- 
p. i 82 -riore. Poft adducitur eruca nigra, tuberculata, dua¬ 
bus feriebus macularum ex aurantio rubrarum notata, 
in primo annulo cornu carnofo duplici inftru&a, 
exfedo, quod anacampferos vulgo dicitur. Cornu 
eft emiffile poteftque retrahi, papiliones inde proue- 
niunt antennis longis, globulo terminatis, magni, 
alis oculatis inftru£H. Differt tamen, quod, ut fo- 
lenne eft his erucis, nec filo chryfalidem adfigit, nec 
eam angularem habet. Eft linn. Faun. Suec. 802. 
p.288*Tandem additur eruca parua, millepedis forma, ex 
frangula. Et huius defcriptio extat apud linn. 
Faun. Suec. 803. Folia in media fubftantia, non in 
margine deuoranda aggreditur, et foraminibus ea¬ 
dem pertundit. Papilio antennis clauatis fuperbit, 
coloris autem ratione varietates quaedam obferuan- 
tur. 
p. 2 p6. 1° nono commentario confiderationem fufcipit 111. 
Au&or erucarum fpinofarum fedecim pedum, ea- 
rumque papilionum, quae a duris et ramofis pilis hoe 
nomen habent. Ad unum omnes papiliones fuppe- 
ditant, plerosque ex iis, qui nobis per omnem ae- 
ftatem vicini effe folent, qui etfi fex pedibus fint in* 
, m '4 ftrufti» 
