( 574 ) 
potuit, nifi, teftante id Cl. tres5an, demiffa ex 
nubibus obfcuris, quae in proxime adiacentibus mon¬ 
tibus verfari vifae furit, procella, cuius aquae in 
fluuium praecipitatae fuerint. 
2) Lignum foffile, ex comitatu Nafiouienfi eru¬ 
tum , focietati tradidit Cl. rea vmvrivs, quod bi¬ 
tuminis -ea demum copia fuerat imbutum, quae ad 
carbonem efficiendum requiritur. In venis illud pe¬ 
ne hom.ontalibus difpofitum deprehenditur, qua¬ 
rum varia flrata funt, quibus coerulefcens intercedit 
argilla. Lignum interim illud et exficcatum et hu- 
meclatum flammam aeque feliciter alit, et fero con- 
fumitur, pro diuerfo autem magis vel minus profun¬ 
do litu fufco aut nigro imbuitur colore. In veros 
poft ignitionem conuertitur carbones. Sed, quum 
nec fyluae nec fliiuii in vicinia occurrant, peruetuftae 
putatur originis efle. 
3) Recenfentur effe&ug fuccuflionis terrae, qui¬ 
bus varia euerfa funt aedificia, praecipue rupes, ex 
terra vix eminens, in altum extollebatur, ut eius ex 
terra caput emineret. 
4) Eodem modo Cl. ovthi e r , Abb. refert de 
obfcuro aliquo fonitu, leuem terrae fucculfionem 
denotante, nullam tamen quae noxam produxit. 
5) Communem phyficorum opinionem, metalla, 
quae ignita fuerunt, pondere augeri, deftruxit fafto, 
huius phaenomeni explorandi caufa, experimento 
Cl. dv h a m e l. Inuenit enim ferream laminam, 
ad rubedinem igne calefaftam, ponderis fui quatuor 
perdidilfe uncias, quas nec refrigerata quidem recu¬ 
pera u it. Ex quo concluditur, igne ponderi nil acce¬ 
dere, fed demi potius. 
6 ) A Ch gvettardo focietati traditus lapis, 
qui aquae»innatat, Cl. rovelle teftante non pu¬ 
mex erat, fed illis fimilis, qui erumpentibus ex igni- 
uomis montibus flammis eiiciuntur. 
7) cl. 
